นท้องดูจางลง
“บัดซบ! บัดซบ!”
เหลียงไคพยายามตะเกียกตะกายขึ้นจากพื้น สีหน้าขุ่นเคืองยุ่งเหยิง พลังปราณของเขาปั่นป่วนจนไม่สามารถใช้วิชากายาปีศาจอาทิตย์แผดเผาได้อีกต่อไป
เหลียงไคเงยหน้าพุ่งสายตาออกไป เห็นผู้ร้ายที่ทะลวงท้องเขาจนเป็นรูนอนเอ้เต้อยู่บนไหล่ของปู้ฟาง ดูคล่องแคล่วว่องไวยิ่งนัก
เป็นเพียงกุ้งตั๊กแตนเหตุใดจึงทะลวงร่างของผู้สืบทอดแห่งสวรรค์สำนักมหาพิภพที่มีปราณชั้นกายาศักดิ์สิทธิ์ได้กัน
จิตสังหารที่แผ่ออกมาจากร่างของเหลียงไครุนแรงมากเสียจนดูเหมือนจะก่อตัวเป็นรูปเป็นร่างได้
ปู้ฟางกำกระทะกลุ่มดาวเต่าดำด้วยมือข้างหนึ่ง น้ำจากเทือกเขาน้ำแข็งมหากาฬกำลังเดือดปุดๆ อยู่ในกระทะ
เพียงเสี้ยวใจคิด เส้นก๋วยเตี๋ยวจำนวนมากก็ปรากฏขึ้นแล้วไหลลงไปในน้ำ
ชามกระเบื้องเก้าใบลอยขึ้นมากลางอากาศ รั้งอยู่รอบๆ ตัวเขา
ปู้ฟางสูดหายใจลึก สีหน้ายังขึงขังเช่นเดิม ก๋วยเตี๋ยวพุ่งออกจากกระทะตกลงไปในชามทั้งเก้าใบ พลังปราณและไอร้อนพวยพุ่งออกมา ก๋วยเตี๋ยวอาละวาดทั้งเก้าชามสำเร็จแล้ว
คลื่นพลังที่มองไม่เห็นลอยค้างอยู่เหนือชามทั้งเก้าที่รายรอบตัวชายหนุ่มอยู่ จากนั้นก็ระเบิดออกมา
จิตสังหารของเหลียงไคแผ่ออกมามากขึ้น
หอกยาวสีทอง