ั้นสมบูรณ์แบบ มาอยู่ในมือของเจ้า… มันก็เป็นได้แค่เพียงไฟปรุงอาหารเท่านั้น เป็นการใช้ของขวัญจากพระเจ้าอย่างเสียเปล่าจริงๆ!”
เหลียงไคกัดฟันแน่นก่อนจะคำรามด้วยความโกรธ
ปู้ฟางขมวดคิ้ว ปรายตามองเหลียงไคที่กำลังแผ่แสงสีทองเรืองอร่าม
“บ้องตื่นยิ่งนัก… หมื่นไฟประลัยกัลป์มีไว้สำหรับทำอาหารต่างหาก!” ปู้ฟางพูดบ้าง
ในเสี้ยวพริบตา เขาก็อ้าปากพ่นเปลวไฟสีทองออกมา
ความร้อนแรงน่าเกรงขามปรากฏออกมาอย่างรวดเร็ว
เสี้ยวลมหายใจที่ปู้ฟางพ่นเปลวไฟสีทอง กุ้งตั๊กแตนที่นอนอยู่บนไหล่ก็ผงกหัวขึ้นช้าๆ มันโบกก้ามน้อยน่ารักพลางกลอกตาไปมา จากนั้นเท้าของมันก็ออกแรงถีบแล้วกระโดดออกจากไหล่ของป ปู้ฟาง เคลื่อนที่ด้วยความเร็วฉีกอากาศราวกับสายฟ้าแลบ
เหลียงไคมองไม่เห็นชั่วขณะเพราะหมื่นไฟประลัยกัลป์ของปู้ฟาง ตอนลืมเปลือกตาขึ้นอีกครั้ง เขาก็เห็นลำแสงสีทองพุ่งเข้าประชิดตัวแล้ว
“อะไรกัน!”
หัวใจของเหลียงไคสั่นสะท้าน
โครม!
เลือดสีแดงเข้มพุ่งออกจากท้องของเหลียงไค เขาร้องคร่ำครวญเมื่อร่างถูกพลังมหาศาลกระแทกจนลงไปกองกับพื้น
แสงสีทองอร่ามบนร่างของเขาทำให้สีของเลือดที่ยังทะลักออกจากรูขนาดใหญ่บ
