ยกาจจริงๆ
ทุกคนในร้านใจกระตุก
ปกติแล้วเจ้าขาวนั้นแข็งแกร่งถึงขนาดที่ว่ายอดฝีมือขั้นเซียนเทพยังพลาดท่าตอนเผชิญหน้ากับมัน กระนั้นพอมาอยู่ต่อหน้าชายรูปงามผู้นี้ เจ้าขาวกลับถูกกำราบจนไม่อาจฉวยโอกาสตอบโต้ ได้
เช่นนั้นแล้วเจ้าดำล่ะ
ทุกคนตระหนักถึงกระดูกสันหลังที่แข็งแกร่งของร้านเป็นอย่างดี ป่านนี้เจ้าดำควรออกโรงแล้วไม่ใช่รึ
เจ้าดำโหดเหี้ยมกว่าเจ้าขาวมาก ตอนนั้นขนาดเจ้าลัทธิอสุรายังถูกฝ่ามือเจ้าดำตบจนตาย ดูเหมือนว่าเจ้าดำน่าจะจัดการหมอนี่ได้
โอวหยางเสี่ยวอี้ เซียวเสี่ยวหลงและคนอื่นๆ ไม่ได้วิตกนัก มีเจ้าดำเฝ้าร้าน มันน่าจะยืนหยัดได้ไม่ต่างจากหินผา
ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ
เหลียงไคเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าปู้ฟาง ห่างกันเพียงศอกเดียวเท่านั้น ทั้งสองเผชิญหน้ากัน ใกล้ขนาดเห็นรูขุมขนบนใบหน้าของอีกฝ่ายอย่างชัดเจน
ปู้ฟางมองเหลียงไคด้วยดวงตาเย็นเยียบ
เหลียงไคมองปู้ฟางแล้วยกยิ้มจอมปลอม
สองสายตาปะทะกันกลางอากาศ กระนั้นปู้ฟางก็เห็นเพียงสายตาเหยียดหยามของเหลียงไค
แน่นอนว่ายอดฝีมือปราณระดับสิบขั้นเทพศักดิ์สิทธิ์ยอมยิ้มหยันใส่ผู้ฝึกตนระดับแปดขั้นเทพแห่งสงครามได้อยู่แล้ว
