“ข้าตั้งใจจะกินก๋วยเตี๋ยวสักชามก่อนไป”
คำพูดของเหลียงไคก้องอยู่ในหูของจีเฉิงเสวี่ย เขาผงะไปเล็กน้อย ทว่าไม่นานนักก็ตระหนักได้ว่าเหลียงไคผู้นี้สนใจก๋วยเตี๋ยวอาละวาดของเถ้าแก่ปู้
ก๋วยเตี๋ยวอาละวาดช่วยเสริมพลังของผู้ฝึกตนระดับแปดขั้นเทพแห่งสงครามให้เทียบเท่าขั้นเซียนเทพได้ จึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่มันจะสะกิดใจยอดฝีมือผู้นี้
ทว่าการยอมให้ผู้ที่กำราบแม่ทัพเซียวเหมิงได้อย่างง่ายดายกินก๋วยเตี๋ยวอาละวาด ก็เท่ากับเสี่ยงให้พลังของคนผู้นี้แข็งแกร่งขึ้นเช่นเดียวกัน และอาจนำไปสู่สถานการณ์ที่น่าสะพรึง งได้
พลังของฝ่ายตรงข้ามอาจพุ่งไปถึงขั้นที่ทำให้หัวใจของจีเฉิงเสวี่ยสั่นไหวรุนแรงยิ่งกว่าเดิม
“หือ อะไร เจ้าลังเลรึ”
เหลียงไคยิ้มให้จีเฉิงเสวี่ย แต่รอยยิ้มอ่อนโยนนั้นกลับดูน่าพรั่นพรึงในสายตาของจักรพรรดิหนุ่ม
จีเฉิงเสวี่ยมีสีหน้าเป็นทุกข์ ภายใต้พลังกดดันที่รุนแรงยิ่งกว่าเดิมของเหลียงไค กล้ามเนื้อทุกส่วนบนร่างกายของจักรพรรดิหนุ่มจึงสั่นเทาอย่างไม่อาจควบคุมได้ เขารู้สึกอึดอัดหายใจไ ไม่ออก
ตึง…
บนกำแ