พงเมือง เหล่ายอดฝีมือของอาณาจักรถูกพลังกดดันบังคับให้คุกเข่าลง สีหน้าของพวกเขาซีดเผือดไม่ต่างกัน
ยอดฝีมือผู้ก้าวลงจากยานรบมีระดับปราณน่าเกรงขามยิ่ง บนยานรบเบื้องบน เซียวเหมิงพยายามพยุงตัวขึ้นจากดาดฟ้าเรืออันเย็นเฉียบ แววตาฉายร่องรอยของความสิ้นหวัง
เซียวเหมิงไม่คาดคิดว่าคนตรงหน้าเขาจะพ้นขั้นเซียนเทพไปแล้ว ‘ความแข็งแกร่งของคนผู้นี้อยู่ขั้นใดกันแน่’ ความคิดของเซียวเหมิงยุ่งเหยิง
เขาคิดจะคว้าโอกาสสุดท้าย แต่ก็ถูกเหล่าศิษย์สำนักมหาพิภพบนยานรบกำราบไว้ก่อนจะทันได้ขยับตัวด้วยซ้ำ ระดับปราณของคนพวกนี้แข็งแกร่งพอจะข่มเซียวเหมิงได้
ชาวเมืองทุกคนในนครหลวงเกิดอาการสับสน ก่อนหน้านี้พวกเขาเพิ่งตื่นเต้นขนาดโห่ร้องยินดีตอนเห็นแม่ทัพเซียวเหมิงเล่นงานศัตรูอย่างดุเดือด แต่เพียงไม่นานแม่ทัพเซียวเหมิงก็ถูกฝ่ายตร รงข้ามตบปลิวขึ้นไปบนยานรบ
เซียวเหมิงไม่ใช่คู่ต่อสู้ของอีกฝ่ายแม้แต่น้อย ช่องว่างระหว่างทั้งสองฝ่ายมีมากเกินไป
ชาวเมืองที่กำลังตกตะลึงต่างตื่นตระหนักเมื่อเห็นเหลียงไคลอยตัวอยู่กลางอากาศ
เหลียงไคเดินทอดน่องไปในท้องฟ้าทีละก้าว การมาถึงของเขาเหมือนหินก
