แต่พลังความแข็งแกร่งของเขาบรรลุชั้นสูงสุดแล้ว
“อืม… ช่างเถอะ เจ้าอยู่บนยานรบดีกว่า”
ครั้นเป่ยกงหมิงกำลังจะเหินหาวออกจากยานรบ น้ำเสียงเกียจคร้านของเหลียงไคก็ดังแหวกอากาศมาเข้าหู
เป่ยกงหมิงตาเบิกโพลง เขารู้สึกเหมือนมีพลังกดดันมหาศาลทับใส่ตัวแล้วถูกมันกระแทกอย่างแรง
ปัง!
เกิดเสียงดังสนั่น ร่างของเป่ยกงหมิงถูกกระแทกจมลงไปกับพื้น
พลังกดดันมหาศาลนั้นทำให้จมูกของเขาเริ่มมีเลือดออก
“เหลียงไค!”
เป่ยกงหมิงโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ เขาระเบิดความเกรี้ยวกราดออกมาขณะคลานขึ้นมาจากพื้น ก่อนแผดเสียงคำรามดังลั่นแล้วพุ่งเข้าใส่เหลียงไค
“ฮ่ะๆ เจ้าเองก็เป็นแค่มดตัวหนึ่ง ส่วนข้าเป็นผู้สืบทอดแห่งสวรรค์ของสำนักมหาพิภพ! ข้าคือตัวตนที่เจ้าได้แต่แหงนมองไปชั่วชีวิต!”
เหลียงไคหัวเราะเริงร่าพลางยกมือขึ้น พลังแห่งจักรวาลดูราวกับล้อมรอบทุกสิ่งเอาไว้
เป่ยกงหมิงถูกตรึงไว้กับที่ ขนาดสีหน้าโกรธแค้นของเขายังแข็งทื่อ เลือดอุ่นๆ ไหลออกจากจมูกแล้วหยดลงไปบนพื้น
เหลียงไคสะบัดนิ้ว พลังที่แข็งแกร่งเข้ากระแทกร่างของเป่ยกงหมิงจนปลิวไปตกบนดาดฟ้ายานรบอย่างรุนแรง
เหลียงไคมองเป่ยกงหมิงที่มีสภาพเหมือนโคลนพลางยิ้มเยาะออกมา
เป่ยกงหมิงที่เคย
