นนานแล้วแต่ก็ยังสะอาดเอี่ยมอ่อง
ชายหนุ่มสูดหายใจลึกด้วยความคิดถึง อย่างไรเสียเขาก็ชอบใช้เตาของร้านเป็นที่สุด
ปู้ฟางโบกมือหยิบมีดหนักอึ้งที่แขวนอยู่บนราวออกมา เขาควงมีดพลางเหวี่ยงลงไปบนเขียงอย่างแรง
ขณะที่เล่นกับมีด เขาก็ศึกษาสูตรการทำก๋วยเตี๋ยวอาละวาดไปด้วย วิธีการทำก๋วยเตี๋ยวอาละวาดนั้นง่ายมาก มันง่ายเสียจนปู้ฟางทำสีหน้าแปลกประห หลาด
วัตถุดิบที่ต้องใช้มีน้อยมาก
เส้นก๋วยเตี๋ยว น้ำซุป หอมนิดหน่อย และซอสพริกอเวจีหนึ่งโถ
ปู้ฟางเลิกคิ้วด้วยความฉงน เขารู้สึกว่าอาหารจานนี้เรียบง่ายเกินไป
ชายหนุ่มลูบคางเบาๆ พลางครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง วิธีการทำอาหารจานนี้มันควรต้องลึกซึ้งหน่อยไม่ใช่หรือ
แต่หลังจากที่ครุ่นคิดอยู่นาน เขากลับไม่ได้อะไรใหม่ๆ เลย
ดังนั้นปู้ฟางจึงเริ่มลงมือทำ
ขั้นแรกปู้ฟางต้องนวดแป้งแล้วทำเส้นก๋วยเตี๋ยว งานนี้ค่อนข้างยากสำหรับชายหนุ่มเพราะในชาติที่แล้วเขาไม่เคยทำมาก่อน
แป้งถูกนวดอย่างรวดเร็วจนกลายเป็นแป้งโด ตามที่ระบบอธิบายไว้ ต้นกำเนิดของแป้งที่เขาใช้นี้ค่อนข้างพิเศษทีเดียว
เขาตบแป้งโดที่เรียบเนียนให้ลอยขึ้นไปกลางอากาศ มันหมุนรอบตัวเองเป็นวงกลมราวกับ
