ไม่ทัน จึงทำได้เพียงมองกระทะลีดำที่กำลังพุ่งเข้าหาตนด้วยสีหน้าอมทุกข์
ป๊อง!
ทันทีที่กระทะฟาดใส่ศีรษะ เป่ยกงหมิงก็เริ่มสงสัยว่าตนเองเกิดมาทำไม เขาไม่เข้าใจแม้แต่น้อยว่าเหตุใดผู้ฝึกตนขั้นเซียนเทพชั้นกลางอย่างเขาจึงถูกกระทะตีหัวได้ง่ายดายเช่นนี
หรือชะตาของเขาจะต้องถูกกระทะฟาดตลอดไปกันนะ
มุมปากของโอวหยางเสี่ยวอี้กระตุกขณะมองเป่ยกงหมิงที่ถูกกระทะตีจนตัวแข็งทื่อ… ไอ้หมอนี่มันสมองทึบหรืออย่างไรกัน
ปู้ฟางเหลือบตามองเป่ยกงหมิงที่ยืนทื่ออยู่กับที่ จากนั้นก็หันหลังกลับอย่างเกียจคร้าน พลางเอ่ยสั่งเสียงเรียบ “เจ้าขาว จับไอ้หมอนี่แก้ผ้าแล้วโยนออกไป”
ลำแสงสีแดงส่องสว่างออกจากห้องครัว
เจ้าขาวมาปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าเป่ยกงหมิง ฉีกเสื้อผ้าอีกฝ่ายออกเป็นชิ้นๆ แล้วโยนร่างเปลือยเปล่าของชายฉกรรจ์ออกจากร้านไป
ลมเย็นพัดผ่านทำเอาเป่ยกงหมิงที่เพิ่งกลับมาได้สติรู้สึกอมทุกข์จนอยากตาย
ปู้ฟางไม่ได้สนใจเหตุไม่คาดฝันเล็กน้อยนี้เลยสักนิด
เขาเอามือไพล่หลังแล้วเดินเข้าครัวไป
ชายหนุ่มตั้งใจว่าจะลองทำก๋วยเตี๋ยวอาละวาดอะไรนี่…ดูสักตั้ง
