เตรียมครัวรึ
หมอนี่เป็นจำอวดที่สุนัขสีดำตัวนั้นจ้างมาเล่นหรืออย่างไร
ประมุขอสรพิษและคนอื่นๆ ต่างตกใจกับคำขอของปู้ฟาง พวกเขาจ้องชายหนุ่มอย่างพูดอะไรไม่ออก
อูมู่ยิ้มกระอักกระอ่วน เขาไม่คาดคิดว่าปู้ฟางจะขออะไรที่แปลกประหลาดเช่นนี้ทันทีที่กลับมาถึงนคร แม้แต่ตัวเขายังงงงวยไม่น้อย
“เถ้าแก่ปู้…เราควรคุยเรื่องสำคัญกันก่อน...”
ใบหน้าสวยงามของประมุขอสรพิษดูเก้อขึ้นมาเล็กน้อย หรือปู้ฟางอยากคุยเรื่องสำคัญในครัวกันนะ แบบนั้นจะไม่ยิ่งประหลาดหรือ
“เถ้าแก่ปู้ หากท่านอยากกินสิ่งใด ข้าสั่งให้พ่อครัวหลวงทำให้ได้ ก่อนอื่นเราไปที่ท้องพระโรงเพื่อคุยเรื่องอวี่ฝูกันเถิด” ประมุขอสรพิษไม่อยากยืดการเจรจาออกไปอีก นางจึงพยา ายามบอกปู้ฟางให้เข้าวังไปคุยกันก่อน
ปู้ฟางมองประมุขอสรพิษแล้วยิ้มมุมปาก สายตาที่ใช้มองนางมีแววรังเกียจแฝงอยู่เล็กน้อย
“พ่อครัวหลวงหรือ อาหารที่พวกนั้นทำกินได้จริงรึ”
ประมุขอสรพิษขมวดคิ้วเล็กน้อย นางรู้สึกเหมือนปู้ฟางกำลังเหยียดพ่อครัวหลวงของนางอยู่อย่างไรอย่างนั้น ถึงอย่างไรตัวนางเองก็เป็นถึงเจ้าผู้ครองนคร แม้นางจะเป็นผู้ฝึกตนขั้นเซียน
