้ายที่ทำให้ถึงตายอยู่ ไม่มีทางเลยที่จะกินเข้าไปโดยไม่ถูกพิษ จึงจะถือว่าเป็นวัตถุดิบไม่ได้”
ปู้ฟางตกใจเล็กน้อยเนื่องจากเขาไม่ได้คาดคิดว่าจะมีใครในหมู่พ่อครัวแม่ครัวรู้จักสิ่งนี้ แต่แม้จะประหลาดใจที่มีคนเดาถูก ชายหนุ่มก็ไม่ได้บอกชื่อปลาชนิดนี้ให้ใครล่วงรู้แต่อย ย่างใด แถวนี้มีปลาปักเป้าอาศัยอยู่จริงๆ หรือ
“เจ้าพูดถูก วัตถุดิบชนิดนี้มีพิษที่ทำให้ถึงตายอยู่ ปลาปักเป้าชนิดนี้มีพิษที่สังหารได้แม้แต่ผู้ฝึกตนขั้นเซียนเทพเลยทีเดียว” ปู้ฟางเอ่ย
เมื่อได้ยินสิ่งที่ชายหนุ่มพูด ความโกลาหลก็อุบัติขึ้นทันที คนคนนี้อยากทำอาหารจากวัตถุดิบที่มีพิษร้ายแรงจนทำให้ขั้นเซียนเทพถึงตายได้เนี่ยนะ
“นี่…นี่มันปลาต้องสาป! ต่อให้เอาไปปรุงอาหารแล้วอาหารจานนั้นก็จะเต็มไปด้วยพิษร้ายอยู่ดี ของแบบนี้มันกินไม่ได้…”
พ่อครัวหนุ่มผู้นั้นมือสั่นไปหมด เขาส่ายหน้าแล้วร้องตะโกนออกมา
“นั่นเป็นเพราะพวกเจ้าไม่รู้วิธีที่ถูกต้องในการทำอาหารจากปลาชนิดนี้ต่างหากเล่า เอาละ บอกข้ามาทีว่าแม่น้ำแห่งนั้นอยู่ที่ไหน” ปู้ฟางมองมนุษย์อสรพิษหนุ่มตนนั้นพลางเอ่ย
