ิ่งกว่าเดิม
“ใครบังอาจมากวนเวลานอนของท่านสุนัขผู้ยิ่งใหญ่กัน”
เจ้าดำคำรามอย่างโกรธแค้นพลางกระโจนออกจากกระทะทันที มันยืนอยู่กลางอากาศ ขนาดตัวขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ
พลังปราณที่ระเบิดออกจากร่างทำให้บรรดาชาวสมุทรขั้นเซียนเทพตกใจจนขยับตัวไม่ได้ ทั้งสามรู้สึกหวาดกลัวเจ้าดำที่พวกตนกำลังเผชิญหน้าอยู่มาก
ทั้งสามจ้องสุนัขสีดำที่ปรากฏตัวจากกระทะด้วยสายตาตื่นกลัว
ดวงตาง่วงงุนของเจ้าดำเต็มไปด้วยโทสะ มันมองขั้นเซียนเทพทั้งสามที่ตัวสั่นเทาอย่างควบคุมไม่ได้เมื่อถูกสุนัขกวาดตามอง
เสียงเห่าดังออกจากปากเจ้าดำในอึดใจต่อมา
เจ้าดำเปิดปากกว้างจนกลายเป็นเหมือนหลุมดำเตรียมสังหาร ลมรุนแรงพัดกระพือขึ้น แล้วจู่ๆ ปากของเจ้าดำก็เขมือบทั้งสามเข้าไปในพริบตาเดียว
ผู้ฝึกตนขั้นเซียนเทพทั้งสามไม่มีโอกาสแม้แต่จะกรีดร้องด้วยซ้ำ พวกเขาถูกเจ้าดำกลืนเข้าไปในคำเดียว
พอกลืนพวกที่บังอาจมากวนเวลานอนของมันเสร็จ เจ้าดำก็อารมณ์เย็นขึ้นมา ขนของมันกลับมาเรียบเนียนอีกครา
“อี๋! เหม็นคาวทะเลหึ่งเลย…”
เจ้าดำกระตุกคว่ำปากด้วยความรังเกียจก่อนจะส่งเสียงบ่นออกมา มันกลับไปนอนในกระทะกลุ่มดาวเต่าดำต่ออย่างสบายอารมณ์
คราวนี้เจ้าดำตั้งใจหลับให้ลึกกว่า
