เดิม
ทุกคนที่เห็นสิ่งที่เกิดขึ้นกับผู้ฝึกตนชาวสมุทรทั้งสามต่างก็หวาดกลัวจนหัวหด
โดยเฉพาะบรรดาชาวสมุทรที่เหลือ เหล่าขั้นนักพรตยุทธการและขั้นเทพแห่งสงครามพากันขาสั่นอ่อนปวกเปียกไปหมด ร่องข้างแก้มเปิดกว้างจนน้ำไหลออกมาไม่หยุด
ต่างมองมาที่กระทะสีดำในมือปู้ฟางด้วยความหวาดผวา
แม่ทัพขั้นเซียนเทพสามตน...ถูกสุนัขกินเรียบ…
สำหรับพวกเขาในตอนนี้ ปู้ฟางไม่ต่างอะไรจากปีศาจร้ายเลยแม้แต่น้อย
ปู้ฟางยิ้มมุมปากพลางถือกระทะกลุ่มดาวเต่าดำเดินจากไปช้าๆ เขาตั้งใจจะกลับไปที่นครมหาอสรพิษ
เขาเปิดตาผลึกที่เหมืองผลึกไปเรียบร้อย และเก็บเกี่ยววัตถุดิบที่ต้องใช้ในการทำภารกิจให้สำเร็จมาแล้ว จึงอยากรีบกลับไปที่นครมหาอสรพิษเพื่อทำอาหารจากปลาปักเป้า
ปู้ฟางเดินเข้าไปใกล้ชาวสมุทร แต่กลับไม่มีใครกล้าขวางทางเขาสักคน พวกนั้นต่างแหวกทางออกเหมือนแหวกน้ำทะเล เปิดทางให้คนคนเดียวเดินไป ทุกคนมองตามหลังชายหนุ่มที่ค่อยๆ เดินห หายไปช้าๆ
ตอนนั้นเองปู้ฟางที่เดินไปจนเกือบสุดฝูงชนแล้วก็หันหน้ากลับมามองชาวสมุทรที่เหลืออยู่ พลางเอ่ยถามอย่างตรงไปตรงมา
“มีพวกเจ้าตนไหนคัดค้านที่ข้าจะเอาพญากุ้งตั๊กแ
