บพื้นจนแหลก
“ไม่สิ! ข้าเกือบลืมไปว่าแม้จะไม่ได้ตาผลึกมาครอง แต่เจ้าเด็กนั่นก็มีกระทะที่ใช้งานได้ด้วยเปลวเพลิงอัคนีแห่งสวรรค์และปฐพี ถ้าชิงกระทะมาได้ก็ยังพอชดเชยเรื่องทั้งหมดได้ อย่างน้อยสวรรค์ก็ยังเตรียมบางอย่างไว้ให้ข้า!” เสียงเย็นเยียบของผู้บัญชาการเฟิงดังก้องอยู่ในถ้ำขณะจ้องมองปู้ฟางด้วยสายตาละโมบ
ปู้ฟางเงยหน้ามองผู้บัญชาการเฟิงพร้อมยกยิ้ม
“เจ้าโง่!”
พอได้ยินที่ปู้ฟางพูด ดวงตาของผู้บัญชาการเฟิงก็หรี่เล็ก ตอนนี้เขาโกรธจัดเต็มทน ขณะกำลังจะเคลื่อนไหว เขาก็พบว่าเจ้าสุนัขสีดำเข้ามาขวางทางไว้
นี่มันสุนัขตัวที่ข้าต่อยปลิวไปเมื่อครู่ไม่ใช่หรือ
“หลบไป!”
ผู้บัญชาการเฟิงชูกำปั้นร้องคำราม รัศมีพลังสีเหลืองที่ล้อมรอบตัวพวยพุ่งมาห่อหุ้มมือ เมื่อกำปั้นปกคลุมไปด้วยรัศมีสีเหลือง หมัดของเขาก็ดูราวกับจะแปลงกายเป็นมังกรศักดิ์สิทธิ์ขณะพุ่งตรงไปยังเจ้าดำ
หมัดนั้นทั้งแข็งแกร่ง ไร้เทียมทานและน่าพรั่นพรึง ทันทีที่ผู้บัญชาการเฟิงปล่อยหมัดออกไป เศษหินเศษดินก็ปลิวว่อนไปทั่ว
“เจ้าเองหรือที่ต่อยข้าเมื่อครู่ ตั้งแต่เกิดมาท่านสุนัขผู้นี้ไม่เคยถูกใครต่อยปลิวมาก่อน เจ้าเป็นคนแรกและคนสุดท้ายที่จะทำให้ท่านสุนัขผู้นี้ปลิวได้”
เสีย
