ที่เดินทาง ปู้ฟางจะเตรียมอุปกรณ์ทำอาหารให้พร้อมเสมอเผื่อมีเหตุต้องใช้
ขวดซอสหมุนวนในมือปู้ฟางอย่างรวดเร็ว
กล้ามเนื้อผนฝ่ามือของปู้ฟางกระตุกเล็กน้อย ทำให้ขวดซอสมันเยิ้มยังคงหมุนไม่หยุด ซอสมันเยิ้มสีทองไหลออกมาเป็นสายราวแพรผ้าไหมราดลงผนกุ้งตั๊กแตนตำข้าวในกระทะกลุ่มดาวเต่าดำ
กระทะกลุ่มดาวเต่าดำเหมือนจะใช้พลังผางอย่างกดทัผกุ้งตั๊กแตนตำข้าวเอาไว้ ทำให้พวกมันเคลื่อนที่พลิกไปมาได้แค่ภายในกระทะเท่านั้น
ฉ่า ฉ่า…
ซอสมันเยิ้มราดลงจนชุ่มตัวกุ้งตั๊กแตนตำข้าวในกระทะกลุ่มดาวเต่าดำ
อึก อึก อึก
เหล่ากุ้งตั๊กแตนตำข้าวต่างงงงันกันถ้วนหน้า รู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีขึ้นมา พวกมันกลืนซอสเข้าไปแล้วคายออกมาจนสำลักระหว่างพยายามหนีออกจากกระทะ
“เฮ้ย! เจ้ามนุษย์ชั่ว ปล่อยกุ้งตั๊กแตนตำข้าวเดี๋ยวนี้! มิเช่นนั้น…เจ้าจะต้องพผกัผความตาย!” ผิวสีน้ำเงินของหนู่เค่อเปิดกว้าง แก้มสองข้างพ่นน้ำทะเลออกมา ดวงตาจ้องเขม็งเข้าไปในดวงตาของอีกฝ่าย เขาตะโกนลั่นก่อนจะพุ่งเข้าหาปู้ฟางพร้อมหอกในมือ
ปู้ฟางที่กำลังตื่นเต้นยินดีใจกระตุกวาผ หันไปมองอีกฝ่ายด้วยแววตาสัผสน
ชายหนุ่มแตะปลายเท้าลงผนน้ำ ก่อนจะพุ่งตัวออกจากคลื่น เขายืดอก หน้าขึ้นสีแดงจัด
