ง เหล่ามนุษย์อสรพิษก็รีบหลีกทาง หลังจากพวกเขาเปิดทางให้ วัตถุส่องประกายก็ปรากฏอยู่เบื้องหน้าชายหนุ่ม
ตรงหน้าของเขามีผลึกแร่ทรงกลมขนาดใหญ่สามก้อนวางอยู่ พื้นผิวขรุขระไม่เรียบเนียน ผลึกทั้งสามส่องแสงสุกสว่างจนตาแทบจะบอดเอาได้
ไป๋จ่านขมวดคิ้วขณะลูบผลึกแร่ก้อนหนึ่ง ผลึกแร่นี้ดูแข็งแรงทนทานมากๆ มีลักษณะคล้ายผลึกทั่วไปเพียงแต่ใหญ่กว่า
แต่ก้อนผลึกจะโผล่มาเองโดยยังไม่ทันถูกขุดได้อย่างไร
ไป๋จ่านไม่เข้าใจแม้แต่น้อย
ผนังใกล้ๆ เต็มไปด้วยผลึกที่ฝังอยู่ ทำให้พื้นที่บริเวณนี้ส่องประกายระยิบระยับ
ทันใดนั้นสายตาของไป๋จ่านที่กำลังจับจ้องผลึกแร่ก็กระตุก ความหวาดกลัวเข้าเกาะกุมจิตใจ เขาเงยหน้าขึ้นช้าๆ
ร่างเงาเลือนรางค่อยๆ ปรากฏขึ้นบนผนังที่อัดแน่นไปด้วยผลึก ร่างของมันก่อตัวขึ้นช้าๆ เหมือนน้ำที่หยดลงพื้น ก่อนจะปรากฏเป็นร่างอสูรเวทรูปลักษณ์ประหลาด
แสงสีแดงฉายวาบในดวงตาอสูรเวทที่กำลังจ้องเขม็งมายังไป๋จ่าน!
หัวใจของไป๋จ่านสั่นไหว ตื่นตกใจขึ้นมาทันที
เหตุใดจึง…มีอสูรเวทในเหมืองผลึกได้
…
คลื่นยักษ์เคลื่อนเข้ามาใกล้ด้วยความเร็วสูงก่อนจะซัดใส่ผาแกร่ง
ด้านใต้คลื่นยักษ์ปั่นป่วน หมู่บ้านทั้งหมู่บ้านโดนซัดถล่ม บ้านเรือนพังไ