รู้ว่าผู้ฝึกตนจากทะเลอันกว้างใหญ่นั้นไม่ใช่พวกที่มีจิตใจปรานีแม้แต่น้อย
“เหตุใดจึงเกิดเรื่องนี้ขึ้น เหตุใดชาวสมุทร…จึงมาโจมตีหนองน้ำปราณมายาของข้าในตอนนี้” ประมุขอสรพิษขมวดคิ้วจนเป็นปม
ทันทีที่คลื่นยักษ์ซัดสาดถึงฝั่ง ชาวสมุทรย่อมเข้าโจมตีนครมหาอสรพิษเป็นอันดับแรกแน่ แม้นครมหาอสรพิษจะแข็งแกร่งพอตัว แต่ก็คงรับมือกับอสูรเวทปริมาณมากขนาดนี้ได้ยาก
สิ่งที่เกิดขึ้นทำให้ประมุขอสรพิษปวดศีรษะขึ้นมาทันที นางไม่เข้าใจแม้แต่น้อยว่าเหตุใดอสูรเวทสมุทรเหล่านี้จึงต้องมาล้อมหนองน้ำปราณมายาเอาไว้
หากเทียบกับทรัพยากรอันแสนอุดมสมบูรณ์ใต้ท้องทะเลแล้ว หนองน้ำปราณมายาไม่ได้มีอะไรที่ล้ำค่าจนต้องแย่งชิงเลยสำหรับผู้ฝึกตนชาวสมุทร
ทันใดนั้นความคิดหนึ่งก็แวบเข้ามาในจิตใจของประมุขอสรพิษ…
“หรือจะเป็นเพราะเหมืองผลึกที่เพิ่งค้นพบใหม่กัน แต่กับอีแค่เหมืองผลึก… ถึงกับทำให้ชาวสมุทรสนใจจนต้องมาเยือนหนองน้ำปราณมายาได้เลยหรือ หรือว่า…จะมีทรัพย์สมบัติอื่นอ อยู่ในเหมืองผลึกนั้นกันแน่”
ใบหน้าของนางดูครุ่นคิดอย่างหนัก
ณ คลื่นยักษ์สูงเสียดฟ้าที่อยู่ไกลออกไป ปลาตัวใหญ่มหึมาอ้าปากกว้าง ภายในปากของมันมีบรรดาสิ่งมีชีวิตผิวสีน้ำเงินอยู่เต็
