สลมปั่นป่วนบ้าคลั่ง ลมทะเลพัดเสียงหวีดหวิวดังลั่น เมฆทะมึนเข้าปกคลุมทั่ วหนองน้ำปราณมายา ดูราวกับว่าวันสิ้นโลกกำลังอุบัติขึ้นอย่างไรอย่างนั้น
เสียงอากาศแหวกออกดังลั่น สตรีรูปงามพุ่งตัดอากาศมาจนถึงที่หมาย หางสีน้ำเงินของนางสะบัดพลิ้ว ผมยาวสลวยสีเขีย ยวปลิวไปตามสายลม ใบหน้าสวยงามหยดย้อยของประมุขอสรพิษดูเคร่งเครียด ขณะมองไปยังคลื่นเกรี้ยวกราดในทะเล คลื่นนั้น นสูงราวร้อยลี้ได้ ทำให้นางรู้สึกหายใจไม่ทั่วท้อง
ดวงตาคู่สวยของนางมองไปในระยะไกล แล้วก็เห็นเงาที่เร้นกายอยู่ในเกลียวคลื่น ประมุขอสรพิษสูดลมหายใจเข้าลึก อก กกระเพื่อมขึ้นลงตามแรงหายใจ
“นี่มัน.. ผู้ฝึกตนชาวสมุทรตั้งใจจะบุกหนองน้ำปราณมายาหรือ พวกนี้ต้องการอะไรกัน”
