าหาตน แล้วใบหน้าก็เปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำ เขาเปิดปากพ่นเปลวเพลิงสีทอง งออกมา เปลวเพลิงนั้นลอยอยู่เบื้องหน้าชายหนุ่ม ทำให้อุณหภูมิโดยรอบพุ่งสูงทันที
ชายหนุ่มโบกมือปัดเปลวเพลิงนั้น ส่งให้มันขยายออกจนกลายเป็นทะเลเพลิงที่กระจายไปทั่วท้องฟ้า ทะเลเพลิงสีทองอร่าม พุ่งเข้าปะทะเพลิงสีแดงของมนุษย์อสรพิษขั้นเซียนเทพ
หัวใจของมนุษย์อสรพิษขั้นเซียนเทพพลันกระตุกเมื่อเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้า
“นั่นมันเพลิงอะไรกัน เหตุใดจึงทรงพลังเช่นนี้”
มนุษย์อสรพิษขั้นเซียนเทพมองเปลวเพลิงวิญญาณของตนแหลกสลายกลายเป็นผุยผงเมื่อเข้าปะทะกับเปลวเพลิงสีทอง จากนั้น ก็ถูกเปลวเพลิงสีทองกลืนกินเข้าไปไม่เหลือซาก
“อ๊าก!!”
เขาร้องคำรามออกมาด้วยความโกรธเกลียด เปลวเพลิงวิญญาณของเขาดันมาถูกกินเข้าไปจนไม่เหลือซากเสียได้ เปลวเพลิงสีท ทองนั่นเป็นเพลิงสังเคราะห์หรือ ไอ้หนุ่มนี่เป็นใครกันแน่ เหตุใดจึงมีเพลิงสังเคราะห์ไว้ในครอบครอง
“เลวร้ายอะไรเช่นนี้! เปลวเพลิงวิญญาณของข้า!”
ความสูญเสียอันแสนเจ็บปวดทำให้มนุษย์อสรพิษขั้นเซียนเทพบันดาลโทสะขึ้นมา เขาสะบัดหางเรียกหอกสีดำมาถือไว้ในมื อก่อนจะชี้ไปที่ปู้ฟาง ชายชราใช้หางตนเองเป็นคันศรแล้วส่งหอกเข้าหาปู้ฟางด้วย
