กลงบนพื้น ดวงตาของนางก็เต็มไปด้วยความจงเกลียดจงชัง ผมเผ้าหลุดลุ่ยขณะตะโกนด้วยความโกรธแค้น
พอนางตะโกนเสร็จสีหน้าของอวี่เฟิงก็เปลี่ยนไปทันที เขาก้าวมาข้างหน้าเพื่อกันไม่ให้นางพูดอะไรอีก แต่ดูเหมือนจะสายเกินไปเสียแล้ว
“เถ้าแก่ปู้ ท่านควรรีบไปได้แล้ว…” เขาพูดกับปู้ฟางพร้อมถอนหายใจด้วยสีหน้าที่ดูลำบากใจยิ่ง
หนึ่งในผู้ฝึกตนที่นครมหาอสรพิษส่งมาเป็นผู้ฝึกตนขั้นเซียนเทพ แม้สุนัขสีดำตัวนี้จะแข็งแกร่งพอที่จะไล่ขั้นเซียนเทพให้จากไปได้ แต่ตัวเถ้าแก่ปู้นั้นไม่สามารถต่อกรกับขั้นเทพแห่งสงครามได้ด้วยซ้ำ
ปู้ฟางทำเพียงมองหน้าอีกฝ่ายด้วยสายตาไร้อารมณ์
ครืน!
พลังปราณหนึ่งพุ่งสูงขึ้นเสียดฟ้าจากสถานที่ที่ไกลออกไป มนุษย์อสรพิษหลายตนที่มีพลังปราณแก่กล้ากระโจนออกจากที่แห่งนั้น ทันทีที่หญิงชราเห็นภาพดังกล่าว ใบหน้าของนางก็เต็มไปด้วยความกระตือรือร้น “ท่าน ไอ้มนุษย์จองหองนี่มันจะพาตัวแม่นางเหนือหัวอวี่ฝูไปเจ้าค่ะ”
“มีข้าอยู่ที่นี่ทั้งคน เจ้ากลับกล้าลักพาตัวผู้สืบทอดของประมุขอสรพิษไปหรือ อยากประกาศสงครามกับนครมหาอสรพิษหรืออย่างไร” เสียงตะโกนดังกึกก้องไปทั่วท้องฟ้า
บนท้องฟ้ามีมนุษย์อสรพิษผู้ที่มีผมยาวสีขาวและเกล็ดสีแดงเล
