หลังจากเห็นปู้ฟางเดินกลับเข้าประตูไปด้วยสีหน้าพึงพอใจ จีเฉิงเสวี่ยที่ยืนอยู่ห่างๆ จึงค่อยเดินเข้าไปที่ร้าน เ เขาเดินตัวสั่นไปตลอดทาง จักรพรรดิหนุ่มกลัวเจ้าดำเป็นอันมาก เพราะจู่ๆ มันก็ยกอุ้งเท้าขึ้นมา… อุ้งเท้านั่นเป็น นสิ่งที่ยกขึ้นมาง่ายๆ ถึงเพียงนั้นเลยหรือ
นั่นมันอุ้งเท้าที่เคยตบขั้นเซียนเทพจนตายเชียวนะ… จะไม่ให้จีเฉิงเสวี่ยกลัวได้อย่างไร
จีเฉิงเสวี่ยกล้าเดินเข้าใกล้ร้านหลังจากเห็นเจ้าดำกลับไปสนใจจานกระเบื้องตรงหน้าอีกครั้ง เมื่อเห็นว่าเจ้าสุนัข กำลังตั้งหน้าตั้งตากินซี่โครงเปรี้ยวหวาน จักรพรรดิหนุ่มพร้อมขันทีติดตามก็ค่อยๆ เดินเข้าร้านอย่างระมัดระวัง
เขามีเรื่องอยากจะมาปรึกษาปู้ฟางในวันนี้
พอเข้าร้านมาจีเฉิงเสวี่ยก็หยุดตัวเองเอาไว้ไม่อยู่ เขาสูดลมหายใจเข้าปอดอย่างอิ่มเอม กลิ่นในร้านนั้นหอมหวาน นชวนหิวเหลือคณนา
เขาไม่ได้ตามหาตัวปู้ฟางทันทีเพื่อหารือ แต่หาโต๊ะนั่งแล้วสั่งอาหารมากินสองสามจาน พร้อมสุราหัวใจหยกเยือกแข็ง งหนึ่งเหยือกเพื่อดื่มแกล้มกับอาหาร
หลังจากกินเสร็จเขาก็เอ่ยขึ้น
“เถ้าแก่ปู้… ข้ามีเรื่องจะปรึกษา” จีเฉิงเสวี่ยเปิดประเด็นกับปู้ฟางที่กำลังนอนขดอยู่บนเก้าอี้
ปู้ฟางหรี่ตาแล้วหันไปมองจีเฉิงเสวี
