่ยด้วยใบหน้างุนงง
“เจ้าน่าจะรู้อยู่แล้วว่าก่อนหน้านี้มีการต่อสู้ระหว่างขั้นเซียนเทพเกิดขึ้นที่นี่ ผลก็คือบ้านเรือนในนครหลวงเก กือบครึ่งถูกทำลาย ทำให้ชาวเมืองมากมายไม่มีที่อยู่อาศัย… พวกเขาทุกคนต่างรู้สึก… หมดกำลังใจในการใช้ชีวิตต่อ”
จีเฉิงเสวี่ยพูดช้าๆ
ปู้ฟางฟังเงียบๆ โดยไม่ได้เอ่ยอะไรแม้แต่คำเดียว เขามองจีเฉิงเสวี่ยด้วยใบหน้าตายด้านคงเส้นคงวา
“ข้าอยากขอร้องให้เถ้าแก่ปู้ช่วยทำอาหารให้ชาวเมืองได้หรือไม่ ข้าอยากใช้ความอร่อยของอาหารของเจ้าในการทำให้ พวกเขารู้สึกโล่งใจอีกครั้ง” จีเฉิงเสวี่ยมองปู้ฟางด้วยสีหน้าจริงใจ
นี่เป็นทางออกที่เขาคิดขึ้นมาได้หลังเค้นสมองอยู่นาน อาหารของเถ้าแก่ปู้ถูกปากทุกคน จึงน่าจะเป็นวิธีที่ดีใน นการทำให้ชาวเมืองกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง
แต่ชายหนุ่มไม่มั่นใจเลยว่าปู้ฟางจะช่วยทำอาหารให้หรือไม่ และไม่มีทางรู้ว่าปู้ฟางจะคิดเงินเท่าไร
เพราะการทำอาหารให้คนจำนวนมากต้องใช้วัตถุดิบปริมาณมหาศาล ปู้ฟางต้องทำอาหารสำหรับคนครึ่งนครหลวง… ซึ่งเป็นปริม มาณที่มากมายราวภูเขาเลากา
พอได้ยินคำขอของจีเฉิงเสวี่ย ปู้ฟางก็มองอีกฝ่ายด้วยความตกใจ เนื่องจากไม่คาดคิดว่าจีเฉิงเสวี่ยจะมาขอให้ตนทำอาหา ารให้
ชายหนุ่มไม่ได้ปฏิ
