ขอบคุณปู้ฟาง
ดวงตาของหนี่หยันเป็นประกาย นางมองปู้ฟางพลางตะโกนออกมา “ขอข้าบ้าง!”
ปู้ฟางชำเลืองมองหนี่หยันแวบหนึ่งก่อนจะแสยะยิ้ม
ชายหนุ่มควงมีดทำครัวกระดูกมังกรทองอีกครั้ง
ฉับ!
ตูดของไก่โลหิตปักษาเพลิงถูกเฉือนแล้วส่งลงในชามกระเบื้องของหนี่หยัน
“นี่อะไร ตูดไก่รึ”
ใบหน้างดงามของหนี่หยันแข็งทื่อ นางขุ่นเคืองใจไม่น้อย!
หญิงสาวกลอกตาคู่งามมองปู้ฟางเขม็ง แต่ก็เก็บอาการไว้
“ว่ากันว่าตูดไก่ช่วยคงความงามและบำรุงร่างกายได้ดีมาก และแน่นอนว่าตูดไก่ในพระกระโดดกำแพง… สรรพคุณย่อมเด่นชัดมากขึ้น” ปู้ฟางประกาศอย่างขึงขัง
“เถ้าแก่ปู้ ข้าเองก็อยากชิมเช่นกัน…” จีเฉิงเสวี่ยถูกกระตุ้นด้วยกลิ่นหอมที่ระเหยไปในอากาศ
กลิ่นหอมของพระกระโดดกำแพงนั้นวิเศษเหลือล้น เขาเคยชิมอาหารของเถ้าแก่ปู้มาก่อนและรู้ดีว่ามีคุณภาพทุกจาน ครั้งนี้อาหารตรงหน้าจะทำให้ผิดหวังไปได้อย่างไร
หลังจากแบ่งปันไก่โลหิตปักษาเพลิงเรียบร้อย ปู้ฟางก็เก็บมีดทำครัวกระดูกมังกรทอง
ทุกคนกินอาหารกันอย่างเอร็ดอร่อย กลิ่นหอมจางๆ ลอยล่องออกมาจากปากมันเยิ้มของพวกเขา