ั้งใจจะมาบอกปู้ฟางทันที
อร่อยชะมัด! ยอดเยี่ยมยิ่งกว่าเนื้อที่ย่างด้วยเพลิงสังเคราะห์เสียอีก!
ต้วนอวิ๋นไม่เคยกินอะไรที่อร่อยเท่านี้มาก่อนในชีวิต... ในใจจึงเอ่อล้นด้วยอารมณ์มากมาย
“เดี๋ยวก่อน... หรือสิ่งนี้จะปรุงด้วยเปลวเพลิงอัคนีแห่งสวรรค์และปฐพี”
ต้วนอวิ๋นนึกถึงนิสัยของปู้ฟางจึงถามออกไปโดยไม่รู้ตัว
ทว่าปู้ฟางเองก็ไม่ได้พยายามจะปกปิดใดๆ เขาพยักหน้ารับตรงๆ
ต้วนอวิ๋นแทบระเบิดร้องไห้ออกมา จริงๆ ด้วย… หมอนี่อาจหาญขนาดใช้เปลวเพลิงอัคนีแห่งสวรรค์และปฐพีปรุงอาหาร นั่นมันเปลวเพลิงที่ปรมาจารย์ด้านการเล่นแร่แปรธาตุทุกคนใฝ่ฝันถึงเชียวนะ
“เจ้ากล้าใช้สมบัติหายากปรุงอาหารเชียวรึ รู้ตัวหรือไม่ว่าเอาของขวัญจากพระเจ้ามาใช้สุรุ่ยสุร่าย”
ต้วนอวิ๋นรู้สึกว่าหัวใจของตนเย็นเยียบ เขาสลดใจแทนเปลวเพลิงอัคนีแห่งสวรรค์และปฐพี เขาเคยโศกเศร้าเรื่องเพลิงสังเคราะห์ของตัวเองมาก่อน ใครเลยจะรู้ว่าเพลิงสังเคราะห์ของเขาจะโชคดีกว่าเปลวเพลิงอัคนีแห่งสวรรค์และปฐพีมากนัก
“เถ้าแก่ปู้ ที่ข้าเดินทางมาครั้งนี้ไม่ใช่แค่ชิมอาหารเท่านั้น แต่ยังนำข่าวมาฝากด้วย…”
ต้วนอวิ๋นพูดพึมพำพลางแทะเนื้อชิ้นใหญ่ไปด้วย
เขาเปิดปากอีกครั้ง
“เปลวเพลิงอัคนีแห่งสวรรค์และปฐพ
