วเริ่มรีดไถเงินจากชายชราผมขาว
“ผู้อาวุโสสูงสุดมีผลึกเยอะมาก ร่ำรวยไม่ไหว เลี้ยงข้าบ้างเป็นครั้งคราวถือว่ายอมรับได้” หนี่หยันคิดเองเออเองอย่างสนุกสนาน
ผู้อาวุโสสูงสุดแย้มยิ้ม ยายเด็กนี่…
ปู้ฟางย่อมไม่ปฏิเสธแน่นอน
เขาตักน้ำซุปที่กำลังร้อนใส่ชามกระเบื้องสีฟ้าขาวให้ชายชรา น้ำซุปเข้มข้นสีทองอ่อนๆ ปล่อยไอร้อนออกมา
ผู้อาวุโสสูงสุดรับชามพลางสูดกลิ่นหอมที่โชยมาจากน้ำซุป
ต้องยอมรับว่าขนาดตนเองยังถูกน้ำซุปนี่ทำให้มึนเมาอย่างสมบูรณ์ ทั้งที่อยู่มานานจนมีประสบการณ์ล้นพ้นขนาดนี้ กลิ่นหอมของน้ำซุปชามนี้เพียงพอที่จะล่อลวงจิตวิญญาณของผู้คนได้จริงๆ
ผู้อาวุโสสูงสุดขยับปากเข้าใกล้ชามกระเบื้องก่อนจะเป่าเบาๆ พยายามไล่ไอร้อนที่ลอยขึ้นมาจากชามให้จางหายไป พอเป่าเสร็จเขาก็จิบน้ำซุปที่กำลังร้อนจัด
ถ้าจะพูดให้ถูกมันคือน้ำซุปที่กำลังร้อนจนแผดเผาต่างหาก น้ำซุปร้อนจัดไหลจากคอลงสู่ท้อง ก่อนไหลเวียนไปทั่วร่างและฟื้นฟูแทบทุกอณูในกายชายชรา ความรู้สึกที่สัมผัสได้ช่างแจ่มจรัส ความสุขของการได้ดื่มน้ำซุปพุ่งเข้าจู่โจมจิตใจ
นี่คือความรู้สึกของชายชราในตอนนี้
น้ำซุปเข้มข้นเต็มปากไหลลงสู่ช่องท้อง มันรู้สึกราวกับว่าระดับในตัวเขาถูก
