เร็ว
ร้านที่ทำให้เขาประหลาดใจครั้งแล้วครั้งเล่า บัดนี้กลับมีความสำคัญอย่างยิ่งยวดในหัวใจของเขา
จีเฉิงเสวี่ยไม่ได้โง่เขลา แม้จะสนใจร้านนี้อยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้จับตามองอะไรมากมาย นั่นเพราะเขาเองก็คุ้นเคยกับเถ้าแก่ปู้อยู่พอประมาณ และร้านแห่งนี้ก็ไม่เคยสำแดงพลังที่ยากหยั่งถึงเช่นนี้มาก่อน
ทว่าสองสามวันมานี้ ผู้ฝึกตนขั้นเซียนเทพไม่ว่ารายใดก็ไม่อาจสร้างปัญหาให้ร้านแห่งนี้ได้…
ด้วยวิสัยทัศน์อันเฉียบแหลม จีเฉิงเสวี่ยตระหนักได้ว่าหากร้านยังอยู่ จักรวรรดิวายุแผ่วของเขาอาจมีโอกาสกอบกู้ชื่อเสียงในดินแดนทางใต้
ผู้อาวุโสสูงสุดและอูมู่เองก็เดินไปที่ร้านเช่นกัน ถึงตอนนี้ทั้งสองไม่กล้าดูแคลนร้านที่ดูธรรมดาร้านนี้อีกต่อไป ตอนที่เห็นสุนัขสีดำนอนหลับสบายอยู่หน้าประตู พวกเขาก็ยิ่งระมัดระวัง เกรงว่าจะถูกสุนัขอ้วนใช้อุ้งเท้าฟาดโดยไม่ทันตั้งตัว ขนาดต้วนหลิงที่มีปราณขั้นเทพศักดิ์สิทธิ์ยังถูกขยี้เละ… นับประสาอะไรกับขั้นเซียนเทพต๊อกต๋อยอย่างพวกเขา
ทันใดที่ทั้งคู่ก้าวเข้าร้าน สายตาของพวกเขาวูบไหวด้วยความประหลาดใจ
กลิ่นหอมฟุ้งภายในร้านทำให้พวกเขาเบิกตาโพลง
มองจากระยะไกล พวกเขาเห็นปู้ฟางกำลังตักวัตถุดิบที่ปล่อยกลิ่นหอมฟุ้งแล
