มิงที่รอบตัวปกคลุมด้วยรัศมีแห่งความตาย
ตอนที่ปู้ฟางเดินออกจากครัวมา ต้วนหลิงก็สังเกตเห็นอีกฝ่ายได้ทันที เขาไม่มีวันลืมชายหนุ่มตรงหน้าอย่างแน่นอน หมอนี่คือไอ้คนสารเลวที่แย่งหมื่นไฟบรรลัยกัลป์ไป คือเด็กเวรที่กลืนหมื่นไฟบรรลัยกัลป์ต่อหน้าต่อตาเขา
ในมือของต้วนหลิงกำกระบี่อสุราแน่น จิตสังหารเข้มข้นแผ่ออกจากร่างแล้วพุ่งเข้าใส่ปู้ฟางราวกับเป็นลูกธนู
ปู้ฟางเหมือนสัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่างจึงเงยหน้ามองอย่างฉงนสนเท่ห์ เขามองออกไปนอกร้านแล้วก็เห็นต้วนหลิงที่กำลังจ้องมองมาด้วยสายตาอาฆาตมาดร้าย ทั้งยังเห็นอีกฝ่ายเดินเข้ามาใกล้มากขึ้นเรื่อยๆ ด้วย
“หือ หมอนี่คือคนที่ฝีมือด้อยกว่าข้าเล็กน้อยตอนชิงหมื่นไฟบรรลัยกัลป์กันนี่นา แล้วเขามาที่นี่ทำไม”
ท่าทางของคนผู้นี้ดูแข็งแกร่งยิ่ง ขนาดเจ้าขาวยังไม่สามารถเอาชนะได้
ปู้ฟางคิดหาเหตุผลที่ต้วนหลิงโผล่มาที่นี่ เขาใช้ผ้าเช็ดมือสองข้างที่เปียก ดวงตาราบเรียบไร้อารมณ์จ้องมองต้วนหลิงไม่วางตา
ต้วนหลิงจ้องปู้ฟางกลับด้วยความเดือดดาลก่อนกล่าวออกมาอย่างมุ่งร้าย “ไอ้หนู ข้าเจอเจ้าจนได้ ส่งหมื่นไฟบรรลัยกัลป์มา… ถ้าไม่อยากตาย!”
