พรรดิหนุ่มสามารถสงบสติอารมณ์ได้อีกครั้ง
เนื่องจากกลิ่นหอมดังกล่าวฟุ้งไปทั่วนครหลวง ต้วนหลิงจึงได้กลิ่นเช่นกัน แววตาของเขาส่องประกายวาบราวสายฟ้าขณะจับจ้องแหล่งที่มาของกลิ่น
หมื่นไฟบรรลัยกัลป์อยู่ที่นั่น… กลิ่นหอมก็ออกมาจากที่นั่นเช่นกัน
เขาจำเป็นต้องไปที่นั่น
…..
ปู้ฟางแง้มใบของต้นผลเมฆาม่วงสีม่วงซึ่งเปล่งประกายสีทองอย่างระมัดระวัง เขาเจาะรูเล็กๆ บนใบดังกล่าว หนึ่งรู
ไอน้ำพวยพุ่งออกจากรูบนใบทันที มันหอบเอากลิ่นหอมซึ่งทำให้เขามึนเมาลุ่มหลงมาด้วย
กลิ่นหอมนั้นเหมือนจะก่อตัวเป็นรูปร่างของมังกรสุกสกาว จะบอกว่าเป็นมังกรสุกสกาวที่บินออกมาจากเหยือกหรือเป็นผีเสื้อสีทองที่กระพือปีกไปทั่วก็ได้เช่นกัน
มันให้อารมณ์ราวกับเขาถูกลูกธนูนับไม่ถ้วนยิงเข้าหัวใจ
ปู้ฟางหรี่ตาลงพลางเผยอมุมปากขึ้นเล็กน้อยขณะเพลิดเพลินกับกลิ่นหอมที่ทำให้มึนเมานี้
ผ่านไปครู่ใหญ่ชายหนุ่มถึงกลับมาตั้งสติได้ เขาอดไม่ไหวถึงขั้นอุทานชื่นชมอยู่ในใจ
‘สมกับเป็นพระกระโดดกำแพงจริงๆ’
ขณะที่เขากำลังทำอาหารจานนี้ มันไม่ได้ปล่อยกลิ่นหอมออกมาเลยสักนิด ทว่าทันทีที่เจาะรูบนใบต้นผลเมฆาม่วง กลิ่นหอมที่ไม่อาจต้านทานก็พวยพุ่งออกมาเข้าจมูกและรูขุมขน กลิ่นของมันประ
