เนื้อปะปนอยู่ด้วย ถ้ามีใครสักคนตั้งใจสูดกลิ่นเข้าไปดีๆ ก็น่าจะได้กลิ่นหอมของหอยเป๋าฮื้อด้วยเช่นกัน… กลิ่นดังกล่าวนั้นอธิบายออกมาเป็นคำพูดไม่ได้เลยจริงๆ
ตอนได้กลิ่นหอมนี้ในอากาศทุกคนต่างรู้สึกเหมือนมีคนมาตะกุยหัวใจ
ในใจของพวกเขาคันยุบยิบอย่างสุดจะทน
ทั้งนครหลวงถูกห่อหุ้มด้วยกลิ่นหอมดังกล่าว
บรรยากาศที่ต้วนหลิงสร้างขึ้นด้วยความยากลำบากกลับถูกกลิ่นหอมทำลายลงง่ายๆ หลายคนที่คุกเข่าลงกับพื้นดีดตัวลุกขึ้นยืนเพราะทนกลิ่นหอมไม่ไหว
ผู้อาวุโสสูงสุดและอูมู่ที่มีสีหน้าประหลาดเริ่มสูดหายใจเอาอากาศเข้าไปเต็มปอด หลังจากได้กลิ่นหอม พวกเขาก็ถึงกับอุทานออกมาในใจ ช่างหอมหวนยวนใจอะไรเช่นนี้!
เมื่อเผชิญกับสถานการณ์ดังกล่าว จีเฉิงเสวี่ยก็ไม่รู้ว่าควรหัวเราะหรือร้องไห้ดี กลิ่นหอมนี้ไม่ใช่ว่าเถ้าแก่ปู้เพิ่งทำอาหารจานใหม่เสร็จหรอกหรือ
ทั้งที่เหล่ายอดฝีมือขั้นเซียนเทพทั้งสามกำลังประหัตประหารกันอย่างหนักหน่วงกลางอากาศเหนือนครหลวง แต่คนผู้นี้ยังมีแก่ใจปรุงอาหารอีก
เถ้าแก่ปู้นี่… ช่างเป็นคนที่อัศจรรย์ดีจริงๆ
เมื่อถูกรบกวนด้วยกลิ่นหอม จีเฉิงเสวี่ยก็ลืมความกลัวจากการที่ต้วนหลิงมาปรากฏตัวไป กล้ามเนื้อที่หดเกร็งผ่อนคลายลง จักร
