วลง
แม้จะไร้ซึ่งเปลวไฟ แต่ลำแสงเหนือโถกระเบื้องก็ยังสุกสกาวดังเดิม
พระพุทธองค์ดูราวกับกำลังจะมีชีวิตแล้วกระโดดออกมาจากฝาโถอย่างไรอย่างนั้น
ใบหน้าของปู้ฟางเต็มไปความเหน็ดเหนื่อยตอนยกโถกระเบื้องออกจากกระทะกลุ่มดาวเต่าดำ
เลือดมังกรในกระทะสูญเสียสีสันและความมันเงากลายเป็นเพียงน้ำสีใสภายในกระทะ
ปู้ฟางไม่ได้ใส่ใจเลือดมังกรแม้แต่น้อย ความสนใจของเขาอยู่ที่พระกระโดดกำแพง เมื่อสังเกตเห็นว่าไม่มีกลิ่นหอมออกมาจากโถ ปู้ฟางก็ดีใจเป็นล้นพ้น
ยิ่งกลิ่นน้อยเท่าไร ยิ่งประสบความสำเร็จเท่านั้น
เขาเรียกพลังปราณเที่ยงแท้ออกมาหุ้มฝ่ามือ ก่อนจะตบไปบนพื้นที่ว่างเหนือพระพุทธองค์ เสียงหวึ่งๆ ดังก้องในอากาศ ฝาโถที่มีรูปปั้นพระพุทธองค์ปลิวออกไปราวกับกระโดดหนีไปด้วยปัญญาญาณของตนเอง จากนั้นรัศมีงดงามก็พุ่งออกมา
ใบของต้นผลเมฆาม่วงซึ่งคลุมอยู่บนโถกลายเป็นสีทอง มีแสงวูบวาบปรากฏอยู่ด้านบน
เมื่อเห็นรัศมีสุกสกาวที่เปล่งออกมา ปู้ฟางก็ยื่นมือไปแง้มใบของต้นผลเมฆาม่วง
