อสูรไปในเวลาครึ่งวัน
หนึ่งตัวถูกเถ้าแก่ปู้ชำแหละด้วยสีหน้ารื่นรมย์ ดูจากใบหน้าของชายหนุ่มก็รู้ว่ามองทั้งสองตัวเป็นอาหารมาตั้งแต่แรก
อสูรเวทขั้นเซียนเทพกลับเป็นได้เพียงวัตถุดิบทำอาหารสำหรับคนผู้นี้เท่านั้น… เถ้าแก่ปู้นี่ชักจะเหนือมนุษย์เข้าไปทุกทีแล้ว
เขาไม่เคยเจอใครที่มองอสูรเวทขั้นเซียนเทพเป็นเพียงอาหารมาก่อน อสูรเวทเหล่านี้ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของห่วงโซ่อาหารในดินแดนทางใต้ และไม่เคยไยดีสิ่งมีชีวิตทุกชนิดที่อ่อนแอกว่า
แค่คิดว่าจะเอามันไปทำอาหารจัดใส่จาน ทุกคนก็รู้สึกประหลาดอยู่ในใจแล้ว
ผู้อาวุโสสูงสุดที่ก่อนหน้านี้ตกใจกลัวจนขวัญกระเจิง ในที่สุดก็ผ่อนลมหายใจออกมา สีหน้าเริ่มดีขึ้นบ้าง
ทว่าพอหันไปเห็นปู้ฟางกับสุนัขตัวอ้วนคราวใด ม่านตาของชายชราก็จะหดแคบอย่างไม่ตั้งใจทุกที สุนัขหน้าตาแสนธรรมดาตัวนี้เป็นอสูรเวทที่มีปราณระดับเดียวกับต้วนหลิงเป็นอย่างน้อย ผู้อาวุโสสูงสุดไม่เคยคาดคิดแม้แต่น้อยว่าที่ดินแดนทางใต้จะมีสิ่งมีชีวิตเช่นนี้อยู่ด้วย
เมื่อต้วนหลิงมาถึง การต่อสู้ครั้งใหญ่จะต้องบังเกิดขึ้นอีกแน่นอน
ผู้อาวุโสสูงสุดหยีตา เอามือลูบหนวด ก่อนจะระเบิดหัวเราะออกมาดังลั่น
เขายังยืนนิ่งอยู่บนกำแพงเมือ
