ง จากนั้นก็โบกมือเรียกยันต์สีขาวออกมา แล้วส่งยันต์แต่ละชิ้นให้ไปลอยอยู่บนมุมของกำแพงเมืองทุกมุม ดูเหมือนว่าชายชรากำลังจะสร้างวงแหวนปราณบางอย่างรอบๆ นครหลวง
หนี่หยันและเยี่ยจึหลิงรีบพุ่งลงจากกำแพงเมืองแล้ววิ่งไปหาปู้ฟางทันที
ในที่สุดเจ้าดำก็เดินมาถึงตัวปู้ฟาง มันโยนซากมังกรเพลิงลงตรงหน้าเขาก่อนหาวออกมาอย่างเกียจคร้าน จากนั้นก็เดินเยื้องย่างกลับร้านไปด้วยท่วงท่าเหมือนแมว แล้วนอนลงตรงจุดเดิมอย่างสบายอารมณ์ ไม่นานนักก็ผล็อยหลับไป
ปู้ฟางเบนสายตาออกจากเจ้าดำไปมองมังกรเพลิงที่หมดลมหายใจแล้ว
ซากตรงหน้าไม่ได้มีพลังกดดันแข็งแกร่งของขั้นเซียนเทพอีกต่อไป เปลวเพลิงรอบกายมังกรก็มอดลงแล้วเช่นกัน
แกรก! แกรก!
เสียงอิฐหินดินทรายร่วงกราวดังมาจากที่ไหนสักแห่งไกลออกไป ชายสองคนที่ใบหน้าเต็มไปด้วยความประหวั่นพรั่นพรึงคลานออกจากกองซากปรักหักพัง
ทั้งสองคือผู้ฝึกตนขั้นเซียนเทพจากวิหารเทพเจ้าแห่งดินแดนป่ารกชัฏนั่นเอง
ร่างกายที่มีสภาพรุ่งริ่งหลุดลุ่ยของคนทั้งสองแหวกออกมาจากกองซากปรักหักพัง เมื่อเห็นซากมังกรเพลิง สิ่งเดียวที่ทั้งคู่รู้สึกคือความหวาดกลัวจนขนหัวลุก ร่างกายของคนทั้งคู่สั่นเทิ้มไปหมด
ตบสองที…แค่สองทีเท่านั้น
