ับเขาจะทานทนได้ กำแพงเมืองคงค่อยๆ หลอมละลายหายไปเมื่อเปลวเพลิงพุ่งเข้าปะทะ
เมื่อเวลานั้นมาถึงแม้แต่ศพของผู้เป็นจักรพรรดิก็คงจะไม่เหลือซาก
“ข้ายอมรับชะตากรรมนี้ไม่ได้เด็ดขาด”
พอเปลวเพลิงสีแดงของมังกรเพลิงพุ่งเข้ามาใกล้ จีเฉิงเสวี่ยก็ถอนหายใจออกมาด้วยความหมดหวัง
ปัง!
เปลวเพลิงร้อนระอุเข้าล้อมกำแพงเมืองเอาไว้ ส่งไอร้อนให้พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าก่อนจะกระจายไปในอากาศ
ตอนนั้นเองมังกรเพลิงก็รู้สึกได้ถึงความไม่ชอบมาพากลบางอย่างขึ้นมาฉับพลัน มันจึงเลิกพ่นไฟ เปลวเพลิงสลายหายไปเหลือเพียงไอระอุที่ก่อตัวเป็นเมฆร้อนเท่านั้น
จีเฉิงเสวี่ยค่อยๆ ลืมตาที่ปิดแน่นขึ้น เขาไม่ใช่คนเดียวที่รอดชีวิต แต่บรรดาทหารคนอื่นๆ ที่อยู่บนกำแพงเมืองต่างก็ลืมตาขึ้นด้วยความตกใจเช่นกัน
เหตุใดพวกเขาจึงยังรอดอยู่ได้ พวกเขายังไม่ตายจริงๆ เสียด้วย!
จีเฉิงเสวี่ยลุกขึ้นยืนพลางมองขึ้นข้างบน แล้วก็เห็นยันต์มากมายลอยอยู่เหนือศีรษะของพวกเขา
ยันต์นั้นเปี่ยมไปด้วยพลังกล้าแกร่งลึกลับ เมื่อพลังของยันต์แต่ละแผ่นเชื่อมต่อกัน มันก็ก่อเกิดเป็นปะรำประหลาดหน้าตาเหมือนท้องฟ้ายามค่ำคืนที่ปกคลุมไปทั่วบริเวณ
ปะรำนั้นทำหน้าที่ปกป้องพวกเขาจากลมหายใจของมังกรเพลิง ไม่ให้พ
