จัดการไอ้พวกนี้เสร็จ เดี๋ยวข้าจะเพิ่มวัตถุดิบเข้าไปในอาหารโอสถทิพย์ให้ด้วยเลย” เซียวเยียนอวี่และคนอื่นๆ ชะงักไปเมื่อได้ยินคำพูดของชายหนุ่ม แต่พวกเขาก็พยักหน้าหงึกหงักแล้วรีบเข้าร้านไปพร้อมเซียวเหมิงทันที
ชั่วอึดใจที่ก้าวเข้าร้านมา พวกเขาก็ต้องตกใจอีกรอบ เนื่องจากพลังกดดันจากผู้ฝึกตนขั้นเซียนเทพที่อยู่ภายนอกมลายหายไปจากตัวพวกเขา…จนหมดสิ้น ร้านแห่งนี้ไม่ธรรมดาเหมือนที่คิดไว้ไม่มีผิด
วืด…
เซียนเยียนอวี่และคนอื่นๆ เห็นบางสิ่งพุ่งผ่านพวกเขาไปพร้อมเสียงดังวืด
ความเร็วของสิ่งนั้นเร็วมากเสียจนมองไม่เห็นด้วยซ้ำว่ามันคืออะไร
“นั่นมันเจ้าขาวนี่! เจ้าขาว ปีศาจร้ายที่ชอบจับคนแก้ผ้ามาแล้ว!”
โอวหยางเสี่ยวอี้ตะโกนด้วยความตื่นเต้น ดวงตาของนางเจิดจ้าเป็นประกาย
เหล่าผู้ฝึกตนขั้นเซียนเทพจากวิหารเทพเจ้าแห่งดินแดนป่ารกชัฏไม่ได้สนใจเซียวเยียนอวี่และคนอื่นๆ แม้แต่น้อย พวกเขาสนใจแต่ปู้ฟางเท่านั้น และหากปู้ฟางไม่ได้มีหมื่นไฟประลัยกัลป์อยู่ในครอบครอง พวกเขาก็คงไม่แม้แต่จะแยแสขั้นนักพรตยุทธการแสนต้อยต่ำ
ทว่าจู่ๆ ผู้ฝึกตนขั้นเซียนเทพก็ตัวสั่นเทิ้มขึ้นมา
ร่างที่คุ้นเคยพุ่งออกจากร้านมา ก้อนเหล็กที่ยืนอยู่ด้านหลังปู้ฟาง
