ตึกรามบ้านช่องก็ไม่ต่างอะไรจากเศษกระดาษ
ปู้ฟางอยู่ที่หน้าร้านของตนและกำลังจะเดินเข้าไปด้านใน
ทันใดนั้นเท้าขนาดใหญ่ก็ตกลงมาจากฟ้า แล้วฟาดเอาตึกที่อยู่ข้างๆ ร้านปู้ฟางจนกลายเป็นเศษซากไปหมด ตึกเหล่านี้เพิ่งสร้างเสร็จไม่นาน...บัดนี้ก็มาพังราบคาบอีกรอบแล้ว
ลมแรงพัดหอบใส่ชายหนุ่มพร้อมเศษอิฐหินดินทรายที่อยู่บนพื้น
ชั่วขณะที่ลมแรงและเศษอิฐพัดเข้าใส่ร้าน มันก็เริ่มอ่อนกำลังลงทันที ยิ่งเข้าใกล้ร้านมากเท่าไร ลมนั้นก็ยิ่งหมดกำลังลงเท่านั้น อิฐตกลงสู่พื้น ส่วนลมแรงก็สลายกลายเป็นเพียงลมเอื่อยๆ
ปู้ฟางเอามือออกจากไม้กระดานพลางเหลือบตามองคางคงยักษ์ขั้นเซียนเทพ แม้หัวของมันจะสูงเสียดฟ้า แต่ชายหนุ่มก็ไม่ได้เกรงกลัวแม้แต่น้อย สิ่งเดียวบนใบหน้าของชายหนุ่มที่เปลี่ยนไปคือคิ้วที่เลิกขึ้นด้านบน
“ข้าว่าถ้าใส่เนื้อคางคกลงในพระกระโดดกำแพงด้วย ผลลัพธ์น่าจะออกมาดีกว่าเดิมแน่นอน และฤทธิ์ในการขับพิษก็น่าจะดีขึ้นด้วย…”
มุมปากของปู้ฟางกระตุกเมื่อคิดถึงสิ่งนี้
คางคกขาเดียวกลอกตาพลางมองมายังปู้ฟาง หัวใจของมันสั่นสะท้านอย่างบอกไม่ถูก จากนั้นเสียงร้องอ๊บดังลั่นก็ทำเอาโลกทั้งใบแทบสั่นไหว
