เห็นเซียวเสี่ยวหลงกำลังเดินเข้ามา ชายหนุ่มก็อยากตะโกนทักอีกฝ่าย แต่เมื่อเห็นอาการตื่นเต้นจนใจแทบขาดของชายหนุ่มหน้าสวย ตัวเขาเองก็ไปต่อไม่ถูก
ทว่าทันทีที่ได้ยินคำทักทาย ปู้ฟางก็นึกขึ้นได้ว่าเหตุใดอีกฝ่ายจึงตื่นเต้นถึงเพียงนี้ นั่นเพราะเซียวเหมิงถูกพิษของลัทธิอสุราเข้าไปอย่างไรเล่า เมื่อปู้ฟางนึกเรื่องนี้ออก เขาก็อดถอนใจออกมาไม่ได้
พอปู้ฟางเห็นความหวังในดวงตาของชายหนุ่มตรงหน้า เขาก็พูดด้วยน้ำเสียงสงบนิ่ง “ไม่ต้องกังวลไป พอร้านปิดข้าจะไปดูอาการเซียวเหมิงด้วยตนเอง เพื่อดูว่าจะช่วยรักษาเขาได้หรือไม่”
เซียวเหมิงและปู้ฟางถือเป็นสหายเก่าแก่ที่รู้จักกันมานาน ปู้ฟางย่อมต้องช่วยอีกฝ่ายให้พ้นความตายจากยาพิษอยู่แล้ว คงจะนิ่งดูดายไม่ได้อย่างแน่นอน
ทันทีที่เซียวเสี่ยงหลงได้ยินคำพูดนั้น เขาก็รู้สึกใจชื้น พลันกลับมามีเรี่ยวแรงแล้วรีบเดินเข้าครัวไป
ปู้ฟางยังคงนั่งอยู่บนเก้าอี้ด้วยท่าทางสบายๆ เขามองเมฆที่ล่องลอยอยู่บนฟ้า พลางดื่มด่ำความสงบที่หาได้ยากยิ่ง
เรื่องราวของกองทัพที่มาล้อมเมืองเอาไว้เมื่อครั้งก่อนกลายเป็นอดีตไปแล้ว ลูกค้าเริ่มกลับมาเข้าร้านอีกครั้ง หลายคนที่มากินอาหารที่ร้านเอ่ยทักปู้ฟางด
