้วยรอยยิ้มทันทีที่เห็นชายหนุ่มนั่งอยู่บนเก้าอี้หน้าร้าน
ส่วนปู้ฟางก็พยักหน้ากลับเช่นกัน
“เถ้าแก่ปู้ ไม่ได้เจอกันเสียนาน ช่วงนี้ท่านออกไปศึกษาอาหารชนิดใดเล่า”
เจ้าอ้วนจินมาพร้อมกองทัพชายอ้วนที่เดินกันเต็มตรอก เขาร้องทักปู้ฟางด้วยรอยยิ้ม เจ้าอ้วนจินเป็นลูกค้าเก่าแก่ ตั้งแต่ที่ชื่อเสียงของร้านเริ่มระบือไปไกล ทั้งความสามารถในการต่อสู้ของปู้ฟางและความยิ่งใหญ่ของร้านก็แพร่กระจายไปทั่วนครหลวงจนเรียกได้ว่าไม่มีใครไม่รู้จัก
แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้เจ้าอ้วนจินยี่หระแม้แต่น้อย เขาเป็นเพียงลูกค้าธรรมดาที่มากินอาหารที่ร้านเท่านั้น
โอวหยางเสี่ยวอี้เดินมาที่ร้านอย่างอารมณ์ดี ทันทีที่เห็นปู้ฟางนางก็กรีดร้องออกมา
ปู้ฟางหันไปมองอีกฝ่ายอย่างเกียจคร้าน แล้วก็เห็นว่าแม่หนูคนนี้โตขึ้นอีกแล้ว เด็กหญิงสูงชะลูดและดูสง่างามมากกว่าเดิม เขาคุยกับนางสักพักหนึ่งก่อนจะลุกจากเก้าอี้เพื่อยืดเส้นยืดสายบิดขี้เกียจ แล้วเดินกลับเข้าห้องครัวไป
ร้านเริ่มเปิดทำการอีกครั้ง โอวหยางเสี่ยวอี้นำรายการอาหารที่ลูกค้าสั่งมาบอกเขาผ่านหน้าต่างครัว
พอรับรายการมา ชายหนุ่มก็เริ่มทำอาหารพร้อมเซียวเสี่ยวหลง เขาไม่ได้ใช้กระทะกลุ่มดาวเต่าดำหรือเปลวเ
