โครงเนื้อมังกรปฐพีเปรี้ยวหวาน ดวงตาที่ว่างเปล่าและเพิ่งเปิดขึ้นจากการนอนก็พลันเบิกโพลง จากนั้นมันก็ใช้ขาทั้งสองข้างกวาดจานอาหารเข้ามาหาตัวพร้อมเสียงดัง ‘วืด!’ ดวงตาเป็นประกายเจิดจ้า มันเลียริมฝีปากทำจมูกฟุดฟิด แล้วเริ่มเห่าด้วยน้ำเสียงเหมือนเมาความอร่อย
‘ไอ้หนูตัวเหม็น ดูเหมือนเจ้าจะยังพอมีสติรู้ผิดชอบชั่วดีอยู่บ้างนะ’
เจ้าดำคิดนิดหนึ่งก่อนจะเริ่มตั้งหน้าตั้งตากิน
ทันทีที่กินซี่โครงเปรี้ยวหวานชิ้นแรกเข้าไป ดวงตาของท่านสุนัขผู้ยิ่งใหญ่ก็เบิกกว้างยิ่งกว่าเดิม ทั้งยังส่องประกายเจิดจ้าขึ้นไปอีก
‘ท่านสุนัขผู้ยิ่งใหญ่ผู้นี้ชอบซี่โครงมังกรปฐพีเปรี้ยวหวานเป็นที่สุด โฮ่ง!’
อาหารจานนี้ทำให้เจ้าดำ สุนัขที่ขี้เกียจจนไม่อยากแม้แต่จะขยับตัว กลายเป็นสุนัขที่ตื่นเต้นจนอุทานออกมาด้วยความชื่นชมไปเรียบร้อย กระนั้นเสียงเห่าของมันก็ยังเจือความขี้เกียจอยู่บ้าง
รสสัมผัสของเนื้อมังกรนั้นแข็งกว่าเนื้อหมู แต่เมื่อถูกตระเตรียมโดยปู้ฟางผู้ที่มีความสามารถยอดเยี่ยมด้านการควบคุมอุณหภูมิและการทอด ซี่โครงจึงออกมาอ่อนนุ่มและมันกำลังดี แม้นี่จะเป็นครั้งแรกที่เขาใช้กระทะกลุ่มดาวเต่าดำ ปู้ฟางก็ยังสามารถจับความเปลี่ยนแปลงแม้เพียงน้อย
