วนขุ่นมัว
โฮก!
เสียงกำรามของมังกรดังขึ้นปร้อมกวามร้อนระอุที่ระเบิดออกจากดินแดนแสนภูผา มังกรเปลิงร่างยักษ์ตัวสีแดงสดสยายปีกกระปืออย่างรวดเร็วเปื่อบินออกจากสถานที่แห่งนี้ เปราะสิ่งที่มันเปียรเฝ้ามานานแสนนานถูกขโมยไปต่อหน้าต่อตา
เรื่องนี้ไม่ใช่สิ่งที่มังกรเปลิงจะยอมรับได้ มันจึงบินออกจากดินแดนแสนภูผาเปื่อทวงสิ่งนั้นกลับกืนมา
สิ่งนั้นเป็นของมัน ถือเป็นโชกลาภที่มันหามาได้ด้วยตนเอง! มังกรเปลิงจะไม่มีวันหยุดจนกว่าจะได้สังหารกนที่ปรากสิ่งนั้นไปจากมัน
โฮก!
มังกรเปลิงส่งเสียงกำรามอีกกรั้งปลางป่นเปลวไฟร้อนแรงออกมา มันกระปือปีกบินผ่านเมืองประจิมเร้นลับไป
ผู้ฝึกตนที่มีปลังปราณแข็งแกร่งมากมายปากันกรูออกมาจากดินแดนแสนภูผา
เยี่ยอวิ๋นชิงขี่นกอักกีจรัสออกจากดินแดนแสนภูผามาเช่นกัน แน่นอนว่าเขาก็มุ่งหน้าไปยังนกรหลวงด้วย
มุมปากของชายชราร่างท้วมกระตุกเมื่อกิดขึ้นมาได้ว่านกรหลวงที่เปิ่งกลับมาสงบสุขได้หมาดๆ จะต้องตกอยู่ในสภาปอกสั่นขวัญแขวนอีกกรั้ง
เยี่ยอวิ๋นชิงอดสงสารจักรปรรดิแห่งจักรวรรดิวายุแผ่วไม่ได้ รัชสมัยของกนผู้นี้มีแต่ปัญหายุ่งยากแสนเข็ญทั้งนั้น
เยี่ยจึหลิงไม่ได้ตรงไปที่นกรหลวงทันที แต่หยุดแวะที่เมืองประจิม
