ษสะบัดหางเพื่อส่งร่างให้ทะยานไปข้างหน้า ใบหน้าสวยเหมือนนางฟ้าของนางซีดเผือดราวกระดาษ
อูมู่ชะงักไป สายตาที่เขามองประมุขอสรพิษเต็มไปด้วยความรู้สึกอ่านยาก เมื่อเห็นกระบี่รูปงูที่สลายไปทันทีที่ปะทะเข้ากับกระบี่อสุรา เขาก็รู้สึกสับสนไปหมด…
พอถูกสกัดเข้าอย่างจัง พลังกดดันแห่งสวรรค์และปฐพีของต้วนหลิงก็สลายไปเช่นกัน เขายังไม่ได้ทำลายโซ่ตรวนขั้นเซียนเทพ ทั้งยังบาดเจ็บสาหัส นี่จึงเป็นการโจมตีเดียวที่เขาเค้นออกมาได้ น่าเสียดายนักที่มันถูกหยุดเอาไว้อีกครั้ง
ดวงตาของเจ้าลัทธิอสุราเย็นเยียบขณะมองไปยังคนทั้งหมดที่อยู่ที่นี่ หัวใจของทุกคนเต้นระส่ำด้วยความกลัวโดยไม่อาจห้ามตัวเองได้
ยันต์หยกสีเลือดลอยขึ้นมา จากนั้นเท้าบอบบางก็ก้าวขึ้นไปในอากาศมาเหยียบลงบนยันต์หยกเหล่านั้น มหาพรตปรากฏขึ้นเบื้องหน้าต้วนหลิง ดวงตาที่ซ่อนอยู่หลังหน้ากากของนางไม่ได้แสดงทั้งความสุขหรือความเศร้า ยันต์หยกสั่นสะเทือนก่อนจะแผ่วงแหวนปราณออกมาคุ้มกันร่างของคนทั้งสองเอาไว้
สายลมพัดผ่านพร้อมแสงสว่างวาบ จากนั้นวงแหวนปราณที่ห่อหุ้มทั้งสองเอาไว้ก็หอบตัวเองออกไปจากที่แห่งนี้ ทิ้งหลุมเพลิงเอาไว้เบื้องหลัง
เจ้าแห่งลัทธิอสุราออกจากสถานที