เหมือนคนเมาพลางกลอกตาไม่หยุด ไอ้หมอนี่ไปกินเหล้าเมายาที่ไหนมาอีก กล้าดีอย่างไรถึงโซเซกลับมาหาท่านสุนัขผู้นี้ด้วยสภาพเมามายไม่ได้สติ
ใบหน้าของปู้ฟางแดงก่ำ เขาเบิกตากว้าง มองไปรอบๆ แล้วหันไปหาเจ้าสุนัขตัวอ้วน
จมูกของเจ้าดำกระตุกขวับ “ไอ้หมอนี่มันเป็นอะไร”
เอิ๊ก
ปู้ฟางรู้สึกท้องไส้โครกครากจนทนไม่ไหวอีกต่อไป เขาเบิกตากว้างแล้วเรอออกมาเสียงดังลั่น ส่งทุกสิ่งออกจากปากพุ่งเข้าใส่สุนัขตัวอ้วนตรงหน้าทันที
แหวะ…
เจ้าดำไม่คาดคิดมาก่อนว่าปู้ฟางจะปีกกล้าขาแข็งถึงขนาดมาอาเจียนใส่ตัวมัน
“เจ้ากล้าดีอย่างไรมาอ้วกใส่ท่านสุนัขผู้นี้! แล้วนี่พ่นอะไรออกมา…ลูกไฟเนี่ยนะ ไอ้หนู เจ้าออกไปหาความสำราญใส่ตัวแต่กลับมาเป็นจำอวดเสียเองรึ แล้วลูกไฟนี่… เดี๋ยวนะ สวรรค์เป็นพยาน… นี่มันเปลวเพลิงแห่งสวรรค์และปฐพีมิใช่หรือ!”
เจ้าดำเห่าอย่างเกรี้ยวกราดจากนั้นก็สะดุ้งโหยง ร่างอ้วนอืดของมันกระเด้งกระดอนไปมา ก่อนจะดับไฟที่ไหม้อยู่บนหัวได้ในที่สุด
เปลวเพลิงอัคนีแห่งสวรรค์และปฐพีเป็นไฟที่ก่อกำเนิดมาจากพลังปราณเที่ยงแท้มากมายนับไม่ถ้วนระหว่างสวรรค์และปฐพี “เกือบทำเอาขนสวยมันเงาของท่านสุนัขผู้สูงศักดิ์ผู้นี้ไหม้เสียแล้วไหมเล่า!”
หลังจา
