ทับโถมลงมาบนร่าง กระบี่สีโลหิตพุ่งตัดท้องฟ้าราวกับหมายทำลายทุกสิ่งให้สิ้นซาก มุ่งตรงมาหาปู้ฟาง
แสงสีเทาในดวงตาเจ้าขาวกะพริบ ปีกบนหลังของมันสยายออก มีดสั้นก่อตัวเป็นมีดเล่มใหญ่ยักษ์ พุ่งเข้าสกัดกระบี่อสุราทันที
มันต้องต้านเจ้าลัทธิอสุราที่บ้าคลั่งไปแล้วให้จงได้
พายุกระโชกบดบังสายตาของปู้ฟางเอาไว้จนหมดสิ้น สิ่งสุดท้ายที่เขาเห็นคือสายตาเคียดแค้นถึงกระดูกดำของต้วนหลิง
“หนีรึ! ต่อให้เจ้าหนีไปสุดขอบโลก ข้าต้วนหลิงคนนี้ก็จะตามล่าเจ้ามาฉีกเป็นชิ้นๆ! เจ้าบังอาจมาชิงโชคลาภของข้าไปทั้งยังมาขัดขวางการบรรลุปราณของข้าด้วย ข้าจะตามจองล้างจองผลาญเจ้าจนกว่าจะตายกันไปข้างหนึ่ง!”
ตู้ม!!
เสียงระเบิดดังขึ้น จากนั้นโซ่ตรวนที่แขนของต้วนหลิงก็ปริออก เขายังคงจับโซ่เย็นเยียบที่แขนเอาไว้แน่นขณะกระอักเลือดออกมา ใบหน้าซีดเผือดไร้สี
มีดเล่มใหญ่ของเจ้าขาวถูกกระบี่อสุราทำลายสิ้น มันแตกสลายกลับไปเป็นมีดสั้นนับแสนเล่มดังเดิม
กระบี่นั้นพุ่งเข้าใส่ร่างเจ้าขาว ส่งให้มันพุ่งลงไปกระแทกพื้นเต็มๆ พื้นดินแตกร้าวกลายเป็นเศษหินเศษดิน ส่วนร่างของเจ้าขาวนั้นหายไปไหนก็ไม่ทราบได้
สีหน้าของต้วนหลิงเหี้ยมโหดเป็นอันมาก เขาลากโซ่ตรวน
