ผากขึ้นมาทันที ชายหนุ่มแลบลิ้นออกมาเลียริมฝีปาก ผ่อนลมหายใจร้อนผ่าวออกมา ดวงตาเต็มไปด้วยความร้อนรน จากนั้นเขาก็เอามือประคองลูกไฟสีทองเอาไว้แล้วยกมันขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะก้มหน้าเอาปากเข้าไปใกล้ๆ
ตอนนั้นเองทุกการต่อสู้ก็หยุดชะงัก ดวงตาทุกคู่หันมองปู้ฟาง ใบหน้าของทุกคนเต็มไปด้วยความสับสนงุนงง ไม่เข้าใจว่าคนผู้นี้กำลังจะทำสิ่งใด
เป่ยกงหมิงมึนงงไปหมด หัวใจของเขาเต้นระส่ำอยู่ในอก
ผู้ฝึกตนระดับเจ็ดขั้นนักพรตยุทธการเข้าถึงหมื่นไฟประลัยกัลป์ได้ง่ายๆ แถมยังคว้ามันมาได้ด้วยมือเปล่า… นั่นมันเปลวเพลิงอัคนีแห่งสวรรค์และปฐพี ที่กำเนิดจากพลังปราณเที่ยงแท้มหาศาลซึ่งอยู่ระหว่างสวรรค์และปฐพีเชียวนะโว้ย!
“แม้แต่ขั้นเซียนเทพยังไม่กล้าจับเลย แล้วขั้นนักพรตยุทธการมันอาจหาญถึงเพียงนี้ได้อย่างไร ที่สำคัญที่สุดคือ…ทำไมไอ้หมอนี่ยังไม่ไหม้ตายไปอีก หรือว่าไอ้เปลวไฟนี่มันจะเป็นของปลอม”
ใบหน้าอ่อนหวานของเยี่ยจึหลิงดูประหลาดชอบกล นางมองการกระทำของเถ้าแก่ปู้แล้วก็เบิกตาขึ้น
“เถ้าแก่ปู้…ไม่ได้จะกินไฟเข้าไปใช่ไหมน่ะ”
ร่างท้วมของเยี่ยอวิ๋นชิงเริ่มสั่นเบาๆ
“เขาเป็นบ้าไปแล้วแน่ๆ! หมอนี่มันตัวอะไรกัน กินได้แม้กระทั่งเปลวเพลิงอ
