ไปถึงที่นั่น… แถมยังเข้าใกล้เปลวเพลิงอัคนีแห่งสวรรค์และปฐพีได้ขนาดนั้น! เหตุใดเขาถึงยังไม่มอดเป็นจุณกัน!”
ในใจต้วนอวิ๋นมีแต่ความสับสน หรือพูดอีกอย่างก็คือ คนอย่างปู้ฟางมีแต่เรื่องที่ทำให้เขาต้องเกาศีรษะ
ไม่ว่าจะเป็นวิชาทำอาหารสุดลี้ลับของปู้ฟาง ปราณระดับเจ็ด หรือความสามารถในการฟาดคนอื่นด้วยกระทะสีดำ ทุกอย่างดูแปลกประหลาดและพิลึกกึกกือสำหรับต้วนอวิ๋น เขาสงสัยมาตลอดว่าปู้ฟางน่าจะมาจากดินแดนอื่นที่ไกลห่างจากดินแดนทางใต้ ทวีปมังกรซ่อนเร้นมีขนาดมโหฬาร การมีพวกนอกรีตหนึ่งหรือสองคนโผล่มาย่อมไม่ใช่เรื่องแปลกแต่อย่างใด
ต้วนอวิ๋นเกิดความรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาทันที “ถ้าหมอนี่ครอบครองหมื่นไฟบรรลัยกัลป์ได้เล่า มันต้องโคตรเจ๋งแน่ๆ มีขั้นเซียนเทพเป็นโขยงกำลังฟาดฟันกันเพื่อชิงเปลวเพลิงอัคนีแห่งสวรรค์และปฐพี แต่สุดท้ายมันกลับตกเป็นของคนธรรมดาที่มีปราณเพียงระดับเจ็ดขั้นนักพรตยุทธการ...”
แค่คิดก็ว้าวแล้ว!
เหล่าคนที่คุ้นเคยกับปู้ฟางอย่างเยี่ยจึหลิงและเยี่ยอวิ๋นชิงต่างรู้สึกสับสนงุนงงขึ้นเรื่อยๆ ให้อีกล้านปีพวกเขาก็ไม่มีทางจินตนาการได้ว่าจะเห็นปู้ฟางที่นี่
ต้วนหลิงรู้สึกว่าพลังปราณของตนแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ ลำแสงพ