่ยมไปด้วยพลังกดดันสะท้อนก้องไปในอากาศ
ด้านล่าง เป่ยกงหมิงที่หมดสติเพราะกระทะของปู้ฟางลุกยืนขึ้นอีกครั้งจนได้
เขารู้สึกเหมือนศีรษะแตกเป็นเสี่ยงๆ แค่แตะสันจมูกที่บิดเบี้ยวเบาๆ ก็ปวดร้าวเจียนบ้า เขาอยากร้องไห้แต่กลับไม่มีน้ำตา นี่เขาไปล่วงเกินใครเข้าถึงต้องมีสภาพเช่นนี้ เกิดอะไรขึ้นกับกฎห้ามโจมตีใบหน้ากัน เป่ยกงหมิงรู้สึกว่าหน้าของตนไม่ใช่ของตนอีกต่อไป
เขาล้มเหลวอย่างน่าสมเพชกับภารกิจง่ายๆ!
ยิ่งคิดชายหนุ่มก็ยิ่งนึกถึงความแค้นที่ยังไม่สะสางกับปู้ฟาง ต้นเหตุแห่งความชั่วร้ายทั้งปวง ใจของเขาสั่นระรัวเมื่อเริ่มมองหาอีกฝ่าย เขากวาดสายตาแล้วหยุดลงตรงร่างหนึ่งที่อยู่ไกลออกไป ทุกสิ่งทุกอย่างดูปกติดีจนกระทั่งเขาได้เห็นสิ่งที่อยู่ตรงหน้า ภาพนั้นทำให้เขาหวาดกลัวจนหัวใจแทบจะทะลุหน้าอกออกมา
“หมอนั่นเสียสติไปแล้วรึ”
เป่ยกงหมิงกำลังได้ประสบกับตาตนเอง เจ้าคนกระจอกระดับเจ็ดขั้นนักพรตยุทธการ... กำลังจะคว้าเปลวเพลิงอัคนีแห่งสวรรค์และปฐพี
ขนาดผู้ฝึกตนขั้นเซียนเทพยังไม่กล้าสัมผัสเปลวเพลิงอัคนีแห่งสวรรค์และปฐพีด้วยมือเปล่าเลย!
ปู้ฟางรู้สึกร้อนรุ่มไปทั้งตัวจนต้องย่นหน้าผาก เขาเอื้อมมือออกไปแล้วกางนิ้วเรียวยาว
