ของมันยังมีจำกัด ปู้ฟางจึงสามารถควบคุมไฟได้ หากพลังของมันแข็งแกร่งขึ้นกว่านี้อีกเล็กน้อย ปู้ฟางย่อมถูกเผามอดไหม้เป็นจุณได้อย่างง่ายดาย
เมื่อมีหมื่นไฟบรรลัยกัลป์อยู่ในมือ ปู้ฟางจึงสามารถชื่นชมมันได้อย่างจริงจัง
“หือ อะไรนี่”
ปู้ฟางพ่นลมหายใจที่ร้อนจนเกือบจะเดือดออกมาเบาๆ
จากนั้นเขาก็สังเกตเห็นลูกโลกสีขาวอมเทาลอยอยู่เหนือหมื่นไฟบรรลัยกัลป์ คลื่นพลังปราณเข้มข้นและเสียงร้องโหยหวนน่าสังเวชทะลักออกมาจากลูกโลกนั้น
ปู้ฟางยื่นมือไปคว้าลูกโลกร้อนฉ่า ก่อนจะดึงมันออกมาจากตำแหน่งเดิมที่อยู่เหนือเปลวไฟ
“หน้าตาคุ้นๆ” ปู้ฟางหรี่ตา เขารู้สึกว่าลูกโลกนี้คล้ายลูกโลกวิญญาณล่วงลับที่เคยเห็นมาก่อน ทว่าที่ผ่านมาเขาก็ไม่เคยใส่ใจของพรรค์นี้เท่าไรนัก และที่สำคัญ… คือมันกินไม่ได้เสียหน่อย
“เจ้าขาว เปิดพุงหน่อย…”
ปู้ฟางบอกเจ้าขาวที่ลอยอยู่ข้างๆ ด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบ
เจ้าขาวที่อัดแน่นด้วยพลังเกรี้ยวกราดกำลังจะดิ่งลงไปสังหารมังกรเพลิงเบื้องล่าง ทว่าทันทีที่ได้ยินคำสั่งของปู้ฟาง ดวงตาจักรกลของมันก็เป็นสีม่วงขึ้นมา
เจ้าขาวทำตามคำสั่งของปู้ฟาง มันเปิดพุงออกเผยให้เห็นหลุมดำมืดมิด
ปู้ฟางมองเข้าไปในหลุมดำ จากนั้นก็โยนลูกโลก
