ว
ด้วยเหตุนี้จึงไม่มีอสูรเวทตัวใดกล้าเข้าใกล้ปู้ฟางอีก
ต้วนอวิ๋นมองอีกฝ่ายพลางอ้าปากค้าง นี่มันวิชาอะไรกัน แค่ควงมีดก็ทำให้อสูรเวทกลัวแล้วหรือ อะไรมันจะขนาดนั้นกันละพ่อ
เหล่าอสูรเวทที่อยู่รายรอบคนทั้งคู่ยังร้องคำรามไม่เลิก พลังชีวิตที่พวกมันหายใจออกมาเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ พลังชีวิตรินรดใส่เปลวเพลิงสีทองแล้วหลั่งไหลออกมาอีกหนหลังถูกชำระล้าง มันกลายเป็นกระแสพลังปราณรุนแรงซึ่งถูกเหล่าอสูรเวทสูดเข้าไปอีกครั้ง
เมื่อเวลาผ่านไป เปลวเพลิงสีทองเก็ยิ่งลุกโชนมากขึ้น
มันโชติช่วงขึ้นเรื่อยๆ จนดูราวกับเป็นดอกไม้ที่กำลังเบ่งบาน ลูกไฟขนาดเล็กรวมตัวเข้าด้วยกันดูไม่ต่างจากกลีบดอกที่ร่วงลงมาทีละกลีบ ในที่สุดเชื้อไฟแห่งหมื่นไฟบรรลัยกัลป์ก็ปรากฏขึ้น!
ร่างของเจ้าลัทธิอสุรา ต้วนหลิง เริ่มเปล่งแสงออกมาเรื่อยๆ หลังจากเฝ้าดูสถานการณ์เงียบๆ มาตลอด ตอนนั้นเองพลังปราณมหาศาลก็ปะทุออกมาจากร่างของเขา กระแสพลังปราณนี้ไม่ต่างอะไรจากพายุร้ายกาจที่ทำให้ทุกคนซึ่งกำลังตะลุมบอนกันอยู่ต่างหวาดผวาทันที
เจ้าลัทธิอสุราจ้องลูกไฟที่เปี่ยมด้วยปัญญาวิญญาณซึ่งลอยอยู่เหนือเปลวเพลิงอื่นๆ แววตาของเขาเต็มไปด้วยความปรารถนาและคาดหวัง ร่างสั่นเทา
