สองเท้าฉะอ้อนเรียบลื่นและขาวราวหยกย่ำไปตามเส้นทางของป่า ใบไม้ที่ร่วงหล่นปกคลุมพื้นดินยุบตัวตามก้าวย่าง ทว่ากลับไม่ทิ้งฝุ่นไว้บนเท้าคู่งามแต่อย่างใด
ท่ามกลางใบไม้ร่วงหล่นที่บัดนี้เปลี่ยนเป็นสีดำสนิท สองเท้าที่ก้าวเดินกลับยิ่งผุดผ่องกว่าเดิม สองขาเรียวที่มีส่วนโค้งงดงามทำให้ผู้คนตกอยู่ในภวังค์ได้ไม่ยาก
“ท่านเจ้าลัทธิ เราจะมุ่งหน้าไปยังเมืองที่สำนักเจดีย์นภากระจ่างตั้งอยู่หรือไม่เจ้าคะ” เสียงละมุนหูของสตรีดังก้องไปทั่วป่าอันเงียบสงบ
“สำนักเจดีย์นภากระจ่างมีอะไรน่าสนใจกัน เราจะมุ่งหน้าไปยังที่ตั้งของหมื่นไฟบรรลัยกัลป์และรอจนกว่ามันจะอุบัติขึ้น สิ่งนี้คือเปลวเพลิงอัคนีแห่งสวรรค์และปฐพีรูปแบบหนึ่งและย่อมดึงดูดผู้คนมากมาย เราต้องล่วงหน้าไปก่อน ถึงจะมีโอกาสได้แก่นวิญญาณพิเศษมาครอบครอง”
น้ำเสียงของเจ้าลัทธิอสุราแหบพร่าสะท้อนให้เห็นถึงความผันผวนของชีวิตที่เผชิญมา
ดวงตาของมหาพรตที่ซ่อนอยู่ใต้หน้ากากเป็นประกายด้วยความตื่นเต้นทันที
ทั้งสองเร่งฝีเท้า แม้ว่าในป่าจะคลาคล่ำด้วยต้นไม้ แต่พวกเขาก็ยังสามารถสืบเท้าได้ครั้งละยาวๆ ป่าหนาทึบแห่งนี้ไม่เป็นอุปสรรคแม้แต่น้อย เพราะคนทั้งคู่ต่างมีเป้าหมายชัดเจนในใจ
…
ด้าน
