นอกดินแดนแสนภูผา
ร่างชราร่างหนึ่งกำลังขี่นกสีขาวตัวผอมบางซึ่งทะยานอยู่บนท้องฟ้า เสื้อคลุมยาวสีขาว เส้นผมสีขาว หนวดและเคราสีขาวทำให้เขาดูน่าเลื่อมใสและสง่างามไม่น้อย
ชายชราผู้นี้นั่งขัดสมาธิอยู่บนหลังนกสีขาว ก่อนกระโดดลงมาอย่างนุ่มนวลและคล่องแคล่วราวนกนางแอ่นเมื่อทั้งคนและนกมาถึงอาณาเขตของดินแดนแสนภูผา
เขายกมือขึ้นตบหัวนกเบาๆ เจ้านกส่งเสียงร้องรื่นเริงพลางหมุนตัวในอากาศ ก่อนจะสยายปีก แล้วมุ่งหน้าไปทางดวงอาทิตย์
ชายชราในชุดคลุมยาวสีขาวเอามือไพล่หลัง ค้อมหลังลงก่อนจะ เดินเหยียบอากาศไปเบาๆ จากนั้นก็หรี่ตาเพ่งมองเทือกเขาที่ไร้ขอบเขตตรงหน้า
“ดินแดนแสนภูผายังคงงดงามเหมือนเดิม น่าเสียดายนักที่ทิวทัศน์เจริญตาเช่นนี้กลับต้องมาทรมานจากวิกฤตนับครั้งไม่ถ้วน”
ชายชราอุทานเบาๆ สายตาของเขาสังเกตเห็นเงาร่างของมังกรดุร้ายที่พุ่งทะยานออกมาจากดินแดนแสนภูผา เงาของมังกรบิดตัวเป็นเกลียวพลางเปล่งเสียงกรีดร้องออกมา ประกายแสงระยิบระยับโอบล้อมท้องของมันเอาไว้
ชายชราสูดหายใจเข้าลึก วิชาหยั่งพลังงานของสำนักความลับแห่งสวรรค์ช่วยให้เขาตรวจจับพลังงานทั้งปวงภายในภูเขาแต่ละลูกได้ พลังงานของมังกรแห่งดินแดนแสนภูผาพลุ่งพ
