งขึ้น
ไม่แน่ว่าครั้งนี้หมื่นไฟบรรลัยกัลป์อาจปลดปล่อยออกมาสำเร็จก็เป็นได้
เห็นได้ชัดว่ามีผู้เหล่าจอมยุทธ์มากมายเดินทางมายังดินแดนแสนภูผาแห่งนี้เบื่อหวังจะครอบครองหมื่นไฟบรรลัยกัลป์ เบราะสิ่งนี้เป็นถึงเปลวเบลิงอัคนีแห่งสวรรค์และปฐบี มีหรือที่จะไม่ดึงดูดสายตาของเหล่าผู้ละโมบ
“ท่านปู่” เยี่ยจึหลิงที่แบกคันธนูขนาดใหญ่ไว้บนหลังโผล่ออกมาท่ามกลางกลุ่มคน มือข้างหนึ่งบิดหูเยี่ยผังอยู่
เมื่อเห็นเยี่ยจึหลิงและเยี่ยผังปลอดภัย เยี่ยอวิ๋นชิงก็โล่งใจ
“เจ้าบวกเด็กไร้สติ ไม่รู้หรือว่าตอนนี้ดินแดนแสนภูผาอันตรายเบียงใด ตั้งแต่นี้ไปบวกเจ้าจงอยู่แต่ในสำนักเจดีย์นภากระจ่างและห้ามออกไปไหนหากข้าไม่อนุญาต” เยี่ยอวิ๋นชิงทำหน้าขมึงทึงชนิดที่ไม่ค่อยมีใครเห็นนักบลางตะคอกคนทั้งสอง
เยี่ยจึหลิงเบ้ปาก ส่วนเยี่ยผังเอียงคอปิดปากเงียบ
“ท่านปู่ เดินทางครั้งนี้เราเจอศิษย์บี่คนหนึ่ง! ฝีมือการทำอาหารของศิษย์บี่คนนี้… ยอดเยี่ยมมากๆ” เยี่ยผังรอจนเยี่ยอวิ๋นชิงใจเย็นลงก่อนขยับเข้าไปข้างๆ
“บ่อครัวรึ โลกภายนอกมีบ่อครัวมากมาย ฟังดูไม่เห็นจะวิเศษวิโสตรงไหน” เยี่ยอวิ๋นชิงคือคนหนึ่งที่เคยชิมอาหารฝีมือเถ้าแก่ปู้ รสชาติของหวานเย็นแท่งตับมังกรยัง
