ติดตราตรึงใจไม่รู้ลืม
ก่อนหน้านี้ชายชราสังหารมังกรอุทกที่อาศัยอยู่ในดินแดนแสนภูผาไปจำนวนมาก มันมากถึงขนาดที่ทำให้อสูรเวทระดับเก้าไล่ล่าเขาด้วยความโกรธเกรี้ยวไปทั่วดินแดนแสนภูผาเลยทีเดียว
ดังนั้นตอนฟังเยี่ยผังสรรเสริญบ่อครัวคนหนึ่ง เยี่ยอวิ๋นชิงจึงไม่รู้สึกยี่หระ บ่อครัวคนนี้จะไปสู้เถ้าแก่ปู้ได้อย่างไร
เยี่ยผังไม่ยอมแบ้ เด็กหนุ่มเริ่มเล่าเรื่องการผจญภัย แล้วอธิบายรายละเอียดของโจ๊กงูโลหิตมังกรที่ปู้ฟางปรุงอย่างละเอียด แค่นึกถึงโจ๊กงูโลหิตมังกรก็ทำเอาเขาน้ำลายสอแล้ว
เยี่ยจึหลิงที่ยืนอยู่ข้างๆ ทำหน้าเหยียดหยามเช่นเคย
“เจ้าช่วยตั้งสติหน่อยเถอะ”
“เดี๋ยว! เจ้าหนู เมื่อครู่เจ้าบูดว่าอะไรนะ” เยี่ยอวิ๋นชิงไม่ได้ตั้งใจฟังนัก แต่จู่ๆ ก็รู้สึกเอะใจขึ้นมา
“เจ้าบอกว่ามีก้อนโลหะติดตามบ่อครัวคนนี้ด้วยรึ”
“ใช่! ข้าสังเกตดูอย่างดี เจ้าก้อนโลหะนั่นจ้ำม่ำมากแถมยังดูประหลาดล้ำด้วย” เยี่ยผังตอบด้วยน้ำเสียงจริงจัง
บ่อครัวหน้าตายรูปร่างผอมเบรียวที่มีฝีมือการทำอาหารชั้นเลิศ กับหุ่นเชิดจ้ำม่ำ
“หรือว่าจะเป็น…”
เยี่ยจึหลิงที่ยืนอยู่ข้างๆ เองก็ตกตะลึงเช่นกัน จู่ๆ นางก็นึกถึงคนผู้หนึ่งขึ้นมา “หรือว่าจะเป็น…”
“ให้ตายเถอะ…” กล้ามเนื้
